Logboek

16-11-2014,

Het zag er redelijk uit voor zondag, dus even in de telefoon gekropen om te kijken of er nog duikers waren die naar zee wilde. Hugo was zaterdag de 15e ook geweest,  ikzelf was verhinderd. We hoefden niet vroeg weg wat de kentering viel om half twee. Dus 11.00 uur  in de haven om rond 11.20uur weg te varen richting de sluis. Peter was ook mee ondanks dat we zaterdagavond zijn verjaardag hadden gevierd. In de sluis kwam er opeens  een vlaai te voorschijn,  dit omdat Bjorn deze dag jarig was. Na de felicitaties vielen we aan. Het smaakte  goed en dat werd ook gezien op de Red Rover die vlak voor ons lag in de sluis.

Dus toen de Mac.O maar even naast de Red Rover gevaren om deze vlaai te delen. Het weer zat niet mee vandaag, alleen maar regen, de wind viel wel mee. Via het Westgat naar buiten om daar naar de SS Newnham te gaan.

Dat wrak ligt vlak naast de SS Madrid, dat komt omdat er in het verleden veel schepen vast gelopen/vergaan zijn op de Keizersbult. Het zicht onderwater was beter dan bovenwater, wat een grauwe dag. En het bleef maar regenen.

De Red Rover had geankerd en ik zou mijn duikers op de ankerlijn van hem afzetten. Toen iedereen naar beneden was lag ik de Mac.o weer achter de Red Rover, Michael had een 12 litertje dus die verwachte ik met een halfuur terug en dat was maar goed ook want Hugo zag ik een beetje rood aanlopen achter in de kuip van de Red Rover want hij kon zijn vinnen niet vinden. Ik vroeg of hij ze had meegenomen naar huis, maar hij zij dat hij alles had laten liggen zaterdag. Ik riep tegen hem dat Michael zo boven kwam en dat hij zijn vinnen maar moest pakken. En voor dat ik uitgesproken was kwam Michael boven. Die gaf zijn  vinnen aan Hugo en kwam daarna bij mij aan boord.

Na 45 minuten kwam Peter omhoog, die zijn pak lekte behoorlijk dus hij had het koud gekregen. Bjorn hield het uit beneden die was al 5 kwartier onder, dubbel 10 met 34%. Bij de Red Rover waren er ook al weer een paar aan boord, alleen Hugo moest nog boven komen. Toen uiteindelijk de hefballon boven kwam gooide we de Mac.O los en bleven in de buurt van de hefballon.

Toen alles aan boord was gingen we met de Mac.O een stukje naar het zuiden om daar een puntje na te kijken met de sonar. De Red Rover ging direct richting het Westgat, we hadden afgesproken dat als ik klaar was wij via Zuiderhaaks weer naar het Westgat aan de binnenkant zouden varen om gezamenlijk terug te gaan naar Den Helder. En toen wij bij de S6a voeren hoorden we de Red Rover al de centrale roepen dat zij uit het Westgat kwamen met bestemming Den Helder. En net voor het Molengat sloten we bij hun aan. Dit was weer een goede duik geweest met 10 meter zicht, maar wel waarschijnlijk de laatste van het seizoen.

Coen van de Mac.O

Zondag 28-9-2014

 

Om half negen afgesproken op de haven, de duikers die vandaag meegaan zijn, Peter, Leonard, Bart en Michel, voor Michel was dit de tweede keer met de Mac.O. Hij had er zin in, had niet veel tijd gehad i.v.m. het bouwen van een huis.

We zouden ter hoogte van Vlieland een wrakje pakken het was mooi weer en stabiel.

Na twee uur stomen kwamen we in de buurt, Peter ging vandaag voor het eerst de boot boven het wrak manoeuvreren. Dat wilde hij wel, alleen moest ik er wel bij komen staan, in de buurt van het wrak nam de spanning wat toe maar hij stuurde hem er prima op. En op het goeie moment gaf hij het sein om het anker te gooien.

Het anker lag prima en we moesten nog een 45 minuten wachten voordat we erin konden. Het water zag er helder uit aan de oppervlakte, maar dat was vorige week nog beter, dat viel uiteindelijk tegen.

Om even voor 12 uur ging de eerste overboord snel gevolgd door de tweede, Peter ging als derde en Leonard als laatste.

Ze bleven een lekker tijdje weg, dat kon ook makkelijk met zo’n 18 meter water. Bart kwam als eerste weer terug, een heerlijke duik vertelde hij, mooi wrak. Michel was de volgende die boven kwam, gevolgd door Peter.

Leonard schoot als laatste de ballon omhoog, in plaats van één ballon zag ik er nu twee. Ach zeker een afsluitertje of een pijpje dacht ik zo, misschien kunnen we hier nog iets van terug vinden in de boeken. En inderdaad het was wat spul van het wrak, het meeste was ijzer waar wat cijfers in stonden, maar niets waar wat op stond met naam of zo.

Dus dat kon weer terug op het wrak. Nadat alles aan boord was liep ik de hut in om te starten, maar tot mijn verbazing had ik geen stroom meer. SHIT. Ik gooide direct alle stroompunten uit om de accu bij te laten komen. Maar dat hielp ook niet, ik zag wel dwars van Texel een politieboot varen, die had geen AIS aan staan. Dus toen maar op VHF16 geroepen, nou daar hoef je dus ook niet op te rekenen, die lagen te slapen denk. Dan de Kustwacht maar oproepen, maar dat zou de derde keer worden dat ik de KNRM nodig heb. Nee niet weer, dan Hugo maar bellen of die tijd hebt, het eerste wat ik zij, ik heb een klusje voor je, oh wat heb je vroeg hij, ik heb geen stroom meer om thuis te komen, ik kom eraan riep hij gelijk door de telefoon, waar lig je?, nou voorbij de Baden zij ik zachtjes, tering, hoorde ik door de telefoon.

Om 16.35 uur zagen we de Red Rover te voorschijn komen uit de mist en om 17.00 uur lag hij naast ons. Om 17.05 uur liep de motor van de Mac.O weer, gezamenlijk voeren we terug naar Den Helder waar we om 20.00 uur afmeerden.

Wat bleek de + pool van één accu was los gegaan.

Coen van de Mac.O

Vrijdag 12-9-2014

Het weer zag er redelijk uit voor vrijdag, dus Leonard, Peter en Rene stonden te trappelen om weer naar zee te gaan. Ikzelf heb nog vakantie dus alle tijd. We hoefden niet zo vroeg want de kentering viel pas om 11.15 uur. Dus 09.15 op de haven, inladen en naar de sluis. Het eerste gedeelte ging prima maar toen we op zee de tien meter lijn passeerden kreeg de wind weer grip op het water, er stond een NE wind 4bft. Maar het was redelijk te doen. Bij het wrak lagen we lekker te schommelen, ik dacht als ze weer boven zijn ga ik wel bij Texel  in de luwte liggen.

Het water zag er redelijk uit aan de oppervlakte, dus hopen op goed zicht. De eerste duiker kwam na 45 minuten weer boven, lekker gedoken had hij. Goed zicht, 8 meter. Maar we hoefden niet meer terug want het zat vol met zand zo vertelde hij. Ook toen de anderen boven waren hadden ze het zelfde verhaal. Dus het veranderd wel daar beneden zo nu en dan. Daarna gingen we richting het Molengat om de luwte op te zoeken, de wind was wat sterker geworden en draaide wat meer naar het noorden dan was voorspelt.

Toen we op anker lagen in het Molengat vlakbij het strand van Texel,  lagen we heerlijk, af en toe het zonnetje dus goed te doen. Maar tijdens het wachten op de kentering van de tweede duik werd het slechter, de wind draaide naar de noord en er stond een 5 bft. Dus dat werd niet meer naar buiten, de koppen stonden er weer op. Toen maar besloten om de een wrakje in het Schulpengat te pakken, de kentering zou niet lang zijn maar volgens de stromingsgegevens moest het te doen zijn.

Maar toen de kentering daar moest zijn stroomde het nog behoorlijk, dus nog even wachten, 10 minuten later werd het wel iets minder maar nog steeds niet voldoende, toch maar proberen. De eerste trok het niet dus terug, de tweede trok het wel en de derde ook, 5 minuten later ook de laatste duiker onder. Aan de oppervlakte kon ik het al zien dat het zicht niet best zou zijn. En dat bleek ook wel, na 10 minuten kwam de eerste duiker al terug en de volgende zat er krap achter. De hefballon kwam ook al snel boven, jammer 6 uur wachten en dan zo’n duik, maar dat is wrakduiken nu eenmaal.

Op de weg terug naar Den Helder ging Leonard het eten klaar maken, nassie met saté en kroepoek of dat lekker was, top.

Om 19.00 uur liepen we Den Helder binnen.

Coen van de Mac.O

20-9-2014

 

Het zag er voor de zaterdag al de hele week goed uit, weinig wind en dan ook kleine golven. Dus met Peter, Ernst, Hugo die voor één duik meeging en Mark Verbeek naar zee. Peter haalde mij thuis in Zaandam op om daarna naar Den Helder te rijden. Om 09.15 uur wraen we bij de haven, Mark stond al te wachten bij het hek. Hugo was al bij de boten om zijn spullen in de Mac.O te leggen. Hij zou daarna naar steiger 50 aan de zee kant rijden om aan boord te stappen, anders moeten we weer door de sluis na de eerste duik om Hugo af te zetten bij de auto. Na de sluis Hugo opgepikt, aangemeld bij de verkeerscentrale, om daarna in de mist te verdwijnen. Radar en AIS aan om te zien en gezien te worden.

Na een uurtje met het gas erop kwamen we in de buurt van de SS Fortuna. Een flink wrak wat op 2 augustus 1943 door een torpedo naar de kelder werd gejaagd. Het water zag er aan de oppervlakte geweldig helder uit. (Glashelder) Iedereen stond te trappelen van ongeduld, maar de stroming bleef er wat instaan, de klok gaf aan dat de mannen te water konden maar de stroming had deze dag andere plannen, Ernst ging een poging wagen maar kwam er bij het ankertouw achter dat het nog te heftig was.

Dus nog even wachten, toen de klok 15 minuten verder was ging hij weer, nu ging het iets beter. De andere mannen trokken snel hun spullen aan en weg waren ze.

Maar zo goed het er uit zag aan de oppervlakte met wel 10 meter zicht, was het beneden iets minder, zo’n  4 meter. De eerste duiker kwam al redelijk snel terug, dat had ik nog niet verwacht, maar het bleek dat zijn computer de geest had gegeven, dus hij had geen idee hoelang hij op diepte had gezeten, dan maar het zekere voor het onzekere. De rest bleef langer weg, Hugo schoot als laatste duiker de hefballon omhoog, toen hij boven was begonnen we de lijn binnen te halen, en nadat het anker met diverse materialen binnen was werd er weer koers gezet naar Den Helder om Hugo af te zetten. Nadat we Hugo terug hadden gebracht voeren we weer naar zee voor de tweede duik.

Dit keer via het Schulpengat, we gingen eerst bij het Westgat op anker, daar lagen we heerlijk rustig om straks tegen de tijd van de kentering naar het wrak te varen wat in wilder water lag. Hier hadden we ook tijd om even een soeppie warm te maken. Rond 17.00 uur vertrokken we naar het wrak, maar daar aangekomen zag het water er niet best uit, de wind was ook toe genomen, de hele dag hoorde we de centrale over wind 1 tot 3, maar dit was geen 3 meer maar een dikke 4 of 5. Er rees twijfel of we moesten blijven of om het besluit te nemen om terug te gaan.

Op dat moment kwam de verkeerscentrale met een waarschuwing voor het scheepvaartverkeer, Texel Noord 6. Dus het besluit was snel gemaakt, retour Den Helder. Evengoed weer een mooie dag op zee.

Coen van de Mac.O

Vrijdag 8 augustus 2014,

Aangezien het op het werk niet gillend druk was besloot ik om vrij te nemen. Gauw op donderdag een paar duikers gebeld, Hugo en Bjorn konden, de rest was nog met vakantie of waren aan het werk. Vrijdag ging om 02.45 uur de wekker, ja dat was weer een vroegertje, maar dat hoort bij wrakduiken op de Noordzee. Ik was om 04.15 uur in Den Helder, gauw de boot starten en de apparatuur aansluiten en niet vergeten om de AIS uit te zetten, ja want we gingen wat oude puntjes checken en aangezien de hele wereld mee kijkt is het beter om zo onzichtbaar mogelijk te blijven.

Daarbij onze duikvrienden van de Lamlash lagen ook in het gebied, Hans van de Lamlash had ons al gehoord op de marifoon en was aan het zoeken, ik zag op facebook dat hij ons niet door het raam kon zien. Nu zaten wij in een gebied waar zij toch niet kunnen komen met de Lamlash, er staat maar heel weinig water. Maar wel met de dinky.

Gelukkig is het contact onderling hartstikke goed en gunnen we elkaar mooie vondsten, maar we geven het niet weg natuurlijk. Na het aanmelden bij de verkeerscentrale gingen we naar buiten, het was nog erg donker in het Marsdiep.

Ik had mijn navigatieapparatuur al dicht gedaan want dat spiegelde teveel in het raam waardoor je niets zag. Ik hield de boeien voorlopig maar even aan. Ter hoogte van Kaaphoofd zag ik aan de kant van Zuiderhaaks wel wat groots aankomen maar het leek wel of dat schip achter de rode ton zat. Het schip had zoveel licht aan boord dat de navigatielichten niet te vinden waren. Even later zag ik dat de rode ton bewoog, het bleek de loodsboot te zijn die de loodsverlichting nog aan had, alleen er branden twee rode lampjes bovenin en dat is verwarrend, normaal is wit boven met rood er onder, witte pet met rode neus. Maar goed de loodsboot ging voor ons langs en ging weer naar Den Helder. Wij gingen achter het grote schip langs richting het sonargebied. Ik had de week ervoor al gezocht met de sonar dus het eerste puntje was al bekend waar we gingen duiken, het anker lag er snel in en de mannen konden te water.

Hugo was na 10 minuten al terug en vertelde dat het niks was, alleen maar ijzer, keteltje en wat rommel. Bjorn schoot het anker omhoog en was ook weer vlug terug. Ik zette koers naar een ander puntje maar moest wel een zandbank over op een plek waar we nog nooit geweest waren, dus rustig aan, maar dat ging prima ondanks dat er volgens de kaart eigenlijk zowat geen water zou staan. Bij het volgende puntje stak er veel meer uit de bodem.

Dus ankeren maar, de kentering liep nog dus ze konden er weer in. Hier iets langer gedoken, was ook niet veel meer vertelden ze dat ze weer terug waren. Na de tweede duik voeren we naar wat oude puntjes om te kijken hoe de situatie nu zou zijn. Vorig jaar hadden we een nieuw wrak ontdekt, dus gauw die kant op, ik had dit wrak helemaal goed in de kaart met verscheidene waypoints, maar waar was het? Het hele wrak ligt weer onder het zand dat was balen. Na nog wat gezocht te hebben gingen we de kant van de Lamlash op, even gedag zeggen, om daarna weer terug te varen naar Den Helder.

Coen van de Mac.O