Logboek

Noordzeevirus Nachtduik

Donderdagmiddag krijg ik een berichtje van Coen of ik ook mee wilde om vrijdag een avondduik te gaan maken. Tja dat is niet zo moeilijk, ja stond er al, oh ja toch net op tijd de de backspace gebruikt en even overleg met Annerie. Die zei van, ga jij maar mooi varen dan heb ik rust... Dit is dus geregeld en vrijdag uit het werk weg snel naar huis en het eten klaarmaken en direct na het eten door naar Den Helder het weer is heerlijk en onderweg naar het wrak hebben we toch een windje. De golven zijn gelukkig niet zo hoog het eerste punt waar we willen duiken is nieuw voor ons en we gaan er met de sonar overheen helaas vinden we er helemaal niks? Dus nu tijd voor kort overleg en we gaan naar een koopvaardijschip. Ernst heeft daar afgelopen week opgedoken en heeft zijn wrakkenreel op het wrak laten liggen. Hier hebben we het anker uitgegooid en maakten we ons klaar voor de duik. Kort daarop horen we een minder vleiende bewoording uit Ernst zijn mond. Hij heeft de vinnen thuis laten liggen. Maar echte duikers laten zich daar niet door tegenhouden en Ernst gaat zonder vinnen naar beneden. Dit is een grappig gezicht een moonwalker op het wrak er staat ook een stroming die meestal wel de baas over Ernst is. Ik heb ook geen geluk op het wrak mijn actiecamera met een behuizing die tot 100meter waterdicht moet zijn loopt helemaal vol? Terwijl de diepte de 10meter niet haalde? Dus eerst de camera maar inleveren bij Coen en daarna verder gedoken. Het is een wrak waar nog een heleboel op te onderzoeken is en ook het onderwaterleven is er ruim vertegenwoordigd. Dit heb ik op mijn normale onderwatercamera vastgelegd. Dit was wel even heel relaxt en van mij mogen deze avond duiken wel vaker. Om twee uur parkeer ik de auto bij huis.  Gelukkig mag ik zondag er ook weer op uit zeker wanneer je nooit weet wanneer je weer de Noordzee op kan. We willen twee duiken gaan doen en het ziet er behoorlijk vlak uit wanneer we uitvaren dit nodigde wel even uit om een foto naar Coen te Appen omdat deze schipper vandaag moest werken.

De reactie van Coen is kort en krachtig, zal het maar niet in dit verhaal herhalen.. het eerste wrak van vandaag is de E47 de Engelse onderzeeër waar we voor een paar jaar terug ook een herdenking hebben gehouden met een aantal wrakduikers met een kleinzoon van een van de bemanningsleden. Je begrijpt dit wrak heeft wel iets speciaals zeker als je zoiets hebt meegemaakt. Het zicht op het wrak is zeer goed en ik krijg toch een acht minuten penalty aan de broek omdat ik toch teveel aan het treuzelen ben op het wrak.

Er staat totaal geen stroming zelfs de touwen hangen slap waar de Red Rover aan hangt. Leonard heeft pech wanneer hij uit het water komt hij is nog natter dan iemand die in een natpak duikt. Zijn rits heeft hij namelijk niet goed dicht gedaan. Tijden het varen naar wrak nummer twee dit is de Ninian Paton het eerste wrak waar ik op heb gedoken.

Plotseling horen we wat onder de boot schuiven en is de snelheid uit de Red Rover. De motor wordt uitgezet en Ernst spring in zijn zwembroek als eerste overboord en meld dat er een net in de schroef is gekomen. Gelukkig zijn er allemaal ervaren wrakduikers aan boord. En hebben we Ernst het net uit de schroef laten halen..... dit is gauw gefikst en kunnen we doorvaren.

Nu betrekt de lucht toch wat en we horen een bui naar ons toekomen het is net een groep zwanen die aan komen vliegen. Na deze korte bui komt er ook meer wind en omdat het bij Scheveningen reeds windkracht zes/zeven is besluiten we de tweede duik niet te gaan doen, ook omdat deze nog een paar uur op zich laat wachten. Terwijl we terug varen komen er steeds meer golven en bijna bij de haven staan er al koppen op de golven. Het is weer een verstandige keus geweest, maar helaas weer één duik. Ook kwam tijdens de terugweg de Zeearend even buurten om te kijken welke boot zich zo verdacht gedroeg. Gelukkig kennen ze de Red Rover van haver tot gort en kunnen we gewoon doorvaren. Dit is weer een geslaagd weekend geweest nu maar hopen dat de weergoden de wrakduikers ook eens wat vriendelijker gestemd zijn.

Groetjes Richard

Vrijdagavond 3 juli 2015

Leonard belde mij op donderdag of er vrijdag nog gedoken werd. Nou ik had wel zin, dus even bellen. En de boot was zo vol, Ernst, Richard, Peter, Leonard en ikzelf. We zouden eerst wat gaan sonarren om daarna een duik te pakken op het gedeelte waar volgens vissers iets moest liggen. Om 19.30 uur afgesproken op de haven, we moesten even wachten voor de sluis die was net aan de zeekant open. Hierna aangemeld bij de centrale en gas erop richting het Westgat. Bij de plek aangekomen, sonar aan en zoeken maar.

Maar na een 20 minuten gezocht te hebben kwamen we tot de conclusie dat hier niets lag. Dus toen besloten om een wrakje in de buurt te pakken, zullen we naar de Madrid of de Patton.

We kunnen ook nog naar …. Inderdaad dacht ik maar mij maakt het niet uit. Zeggen jullie het maar. Dus naar …… even de AIS uit en gaan. Het werd al schemerig en de stroom was eruit dus te water. Achter elkaar verdwenen ze onderwater. Rust aan boord, eerst het dek maar even spoelen want Leonard had een duikje op het binnenwater gemaakt en de bagger zat nog aan zijn laarzen.

Paar emmers water erover en schoon was het weer. Het water zag er goed uit aan de oppervlakte, donker en dus helder. Na een 10 minuten kwam Richard boven en vroeg of ik zijn actioncamera wilde aanpakken want die was volgelopen. Zonde.

Daarna ging hij weer verder. Ondertussen begon de schemering door te zetten het zonnetje verdween in de west achter de horizon. Er stond windje 4 tot 5 en dat was een aangename verkoeling, heerlijk.

Later werd het wat frisser, dus sweatshirt ging aan. De mannen bleven lekker lang op het wrak, maar ook aan deze duik kwam langzaam het einde in zicht.

Achter elkaar kwamen ze naar boven en Peter als laatste, die bracht de hefballon omhoog.

Op de terugweg was het al goed donker, koersje door het Westgat en toen het Marsdiep in om om 00.15 de sluis in te varen. We lagen om 00.40 afgemeerd in de haven, nog even biertje toe en dan naar huis.

Om 02.00 stapte ik in bed. Wat een heerlijke avond.

Coen van de Mac.O

Zaterdag 20 en zondag 21 juni 2015.

Aangezien er weinig animo was om te duiken stapte ik bij Hugo aan boord. In totaal waren we met 6 personen. We gingen voor 1 duik aangezien de wind weer wat zou aantrekken in de middag. Via het Molengat naar buiten en richting de E17. Er stonden nog beste golven maar zonder koppen erop, dus we werden opgetild om daarna weer in de golven weg te zakken. Maar het waren wel rotgolven ze kwamen van alle kanten en de boot lag er dwars op. Op een gegeven moment ging er een over de muur om de vissen te voeren, dit was het sein dat de rest ook kon overgeven. Van de 6 gingen er 5 over de muur, dat was voor mij een tijd geleden. Het luchtte wel op. Daarna was ik eraf. De mannen gingen allemaal te water, Richard als eerste en die was met 30 seconden weer terug, zijn pak had iets geraakt met het te water gaan, dus daar liep het water tot zijn oksels naar binnen. De rest had een prima duik gemaakt met goed zicht. Op de terugweg nam ik het roer in de Red Rover en bracht de boot weer naar zijn haven.

Zondag,

Met 5 personen aan boord van de Mac.O.

Hugo stapte vandaag bij mij aan boord, we hadden ook Harry en David van duikteam Manta uit Amsterdam aan boord. En natuurlijk Richard van duikteam Heerenveen. De voorspellingen waren dusdanig dat ik besloot om via het Schulpengat naar buiten te gaan. Maar toen wij goed in het Schulpengat waren stond er een behoorlijke korte golf met koppen erop.

Ze waren lager als de zaterdag maar wel beroerder. Hugo vond het beter om uit te wijken naar het Wad. En inderdaad dat was het beste om te doen, zeker omdat men verwachte dat de wind in de middag naar 5bft zou gaan. Dus toen naar het Malzwin om daar te duiken. We waren ruim op tijd, dus wachten maar, maar om 12.30 uur konden de duikers te water. Richard als eerste, daarna David, Harry en Hugo als laatste.

Aan de oppervlakte zag het er niet best uit wat het zicht betrof en dat klopte wel, zo’n 1,5 meter. Maar goed toch gedoken. Toen alles binnen was voeren we weer rustig naar Den Helder. Hopelijk knapt het weer nu eens op zodat we een beetje bij kunnen kleuren op het zoute sopje.

Coen van de Mac.O

Zondag 28 juni 2015.

Om half 8 afgesproken om twee duiken te maken. Ik was al even eerder om de accu’s te wisselen, die waren wat minder geworden. Daarna motor gestart en de duikspullen ingeladen. Om 07.45 voeren we de sluis in. We zouden vandaag naar de Victorie gaan.

Een kottertje die in 2001 is gezonken.

In het Marsdiep werd ik gebeld door de schipper van de Narwal, die melde dat er toch nog wel een vervelend golfje stond. In het Schulpengat stond er inderdaad nog een aardig knobbeltje. Maar lekker door kunnen varen en we waren ruim op tijd boven het wrak. Maar ook buiten bleef de golf aardig doorstaan, wat resulteerde in een paar duikers die de vissen gingen voeren. Nadat de mannen hun maagje leeg hadden gemaakt gingen ze te pak en verdwenen in het donkere water van de Noordzee.

Het zicht zag er aan de oppervlakte goed uit. Donker water, is altijd goed op de Noordzee.

 

Na een 35 minuten kwam de eerste weer naar de oppervlakte, spullen aangepakt en wachten op de volgende. Hugo kwam als laatste aan boord, die had de hefballon omhoog geschoten. Toen alles was opgeruimd starte ik de motor om vervolgens naar het Malzwin te varen. Dat is op de Waddenzee. Want voor de middag werd er windje 5 voorspelt. Maar in het Malzwin zag het water er niet goed uit en het windje stond er lekker in. Dus toen besloten om het bij één duik te houden. Daarna weer koers gezet naar Den Helder waar we in de middag afmeerden.

Coen van de Mac.O

 

Noordzeevirus Stevig briesje.

Na een super geslaagd pinksterweekend ging er toch weer een weekend voorbij waar bij we niet de Noordzee op konden. Het was weer het weer wat een spelbreker is. Het duurt weer veel te lang natuurlijk en het wordt alweer aardig onrustig en op woensdag lijkt de golfhoogte voor het weekend toch redelijk en Hugo heeft dezelfde gedachte en zette op de Northseadivers App zaterdag vertrek 8,30 plan 2 duiken. Ik was de eerste die reageerde met check spoedig gevolgd door Bart en Leonard. De rest van de duikers hebben er waarschijnlijk geen vertrouwen in omdat die zich niet aanmelden. Donderdag de materialen allemaal weer gecheckt en flessen gevuld zodat ik helemaal klaar ben voor zaterdag. Op vrijdagavond worden de berichten toch bijgesteld met een windje3 tot later aantrekkend naar windkracht 5. Ook wordt er door de weermannen voor de vrijdagavond een code oranje afgekondigd! Het gaat inderdaad even flink tekeer en ik begin me toch een beetje zorgen te maken. Gelukkig is deze wind en regen en onweer gauw voorbij en ik ga lekker slapen. Zaterdagmorgen denk ik dat ik alles in de auto heb geladen en ga vol goede moed richting Den Helder. Ik zie onderweg de windvanen op de snelweg aardig strak staan. Bij Den Helder aangekomen zie ik Hugo al staan die heeft ook al twijfels omdat de beloofde wind 3 tot 4 al 4 tot 5 is met uitschieters naar 6. we varen wel uit maar het is goed mogelijk dat we onverrichte zaken weer terug naar de haven gaan....  Ook Leonard heeft zijn twijfels en in de sluis worden de duikplannen aangepast en zoeken we een wrak die een beetje in de beschutting ligt.

De keuze valt op de loodsboot 12 en terwijl we die kant op varen lijkt het met de golfslag genoeg mee te vallen. Bijna bij het wrak aangekomen wordt het al veel onstuimiger, gelukkig zegt Hugo anker klaar zetten we zijn er bijna.  Leonard heeft het anker beet en ik heb het ketting in de handen terwijl we wachten op het teken zeggen we al, Hugo gaat nu niet duiken. Nu gooit Hugo de boot in de achteruit en gooien wij het anker uit! We hebben door de wind het teken niet gehoord. Gelukkig blijft het anker toch achter het wrak hangen. Hugo verteld ons ook dat hij niet gaat duiken en de motor laat draaien. Dit hebben we dus goed ingeschat dit geeft ook een beetje aan wat voor golfje er staat. We zijn precies op tijd omdat de kentering hier vroeger is dan ons oorspronkelijke plan. Dus gelijk te pak en ik ben als eerste op het wrak. Het zicht is nagenoeg nul en zie dat het anker niet aan het wrak vast zit maar aan het oog dus eerst het anker maar beter neerleggen. Leonard heeft hem later nog verder verplaatst. Nu ik dat gedaan heb begin ik het wrak te verkennen en het zicht is beter toch bijna een meter. Normaal wil ik foto's en filmpjes van het wrak maken helaas is het zicht daar niet goed dus ga ik gewoon de boel te verkennen het valt op dat de ruimen alweer aardig zijn verzand en bij de breuk achter is het zicht zo slecht dat ik me niet waag om naar binnen te gaan. Het is een heerlijke duik met een diepte van maximaal 16meter. heel goed te doen. Na de opstijging is het makkelijk om weer aan boord te komen gewoon wachten tot het platform onderwater gaat en daarna kan je er zo op schuiven. Met rollers van bijna 2 meter gaat het wel makkelijk. Bart komt vlak achter mij aan naar boven en daarna is het wachten op Leonard tot hij de hefballon omhoog schiet. Tijdens het wachten liggen we lekker te schommelen op de golven. Het is nu ook wel duidelijk wanneer Leonard de ballon omhoog heeft geschoten de stroom en de wind elkaar tegen werken en de golven duidelijk in hoogte stijgen. Een tweede duik zit er dus echt niet meer in en we gaan weer richting de haven. Dit komt mij niet slecht uit omdat ik vergeten ben om de flessen set voor de tweede duik mee te nemen terwijl die thuis gewoon naast de andere set klaar stond. Dus bij het laden niet goed gecheckt. Deze duik kunnen ze ons niet meer afpakken en ik kan er weer een weekje tegen! Nu maar bidden dat de weergoden ons wrakduikers wat gunstiger gezind zullen zijn.

Tot de volgende duik!

 

Groetjes Richard