Logboek

22-8-2015.

Waar zijn al die duikers die de Noordzee op willen? Ik heb het al vaker gezegd, als je iedereen hoort dan willen ze de Noordzee op, maar als je een berichtje op de App zet dan heeft niemand tijd. En zo vaak kunnen we niet en nu komen we ook alweer dicht in de buurt van de kortere dagen. Maar gelukkig kunnen we altijd op een paar duikers rekenen die wel tijd hebben. Dus zaterdag met Richard, Ernst en Jeroen naar zee. Vrijdagavond kreeg ik nog laat afbericht van de andere Jeroen die een sterfgeval had in de familie, wij wensen hem en zijn familie veel sterkte toe met dit verlies. Zaterdag ging de wekker om 03.00 uur, koffie zetten en spullen inladen, diesel had ik al gehaald dat stond achter in de auto. Om 03.20 uur reed ik weg uit Zaandam. Om 04.10 uur was ik bij de boot, kon lekker doorrijden. Even de diesel erin gooien en boot klaarmaken. Om 04.45 uur was Richard er ook, Ernst was ook op tijd dus losgooien maar. Door de sluis en richting de reddingsboot Joke Dijkstra, daar stond Jeroen klaar om op te stappen. Het was nog steeds aarde donker. Richard had nog nooit op de Maasburg gedoken, we hadden het al diversen keren gezegd dat we naar de Maasburg zouden gaan maar er kwam elke keer iets tussen. Maar nu ging het door. Nadat Jeroen aan boord was gingen we in het donker uit de KMJC haven en draaide ik de betonde geul in om op de verlichte tonnen mijn weg te vinden. Bij de S6 met lichtkarakter 4S draaide ik stuurboord uit om over de banken van Zuiderhaaks te varen. Toen we in de buurt van het wrak kwamen begon het al wat te schemeren, we waren dik op tijd. Maar het zag er niet goed uit, troebel water. Maar we hadden geen tijd meer om verder naar buiten te gaan. Dus toch het anker overboord. Een voor een verdwenen ze onder de zeespiegel. En inderdaad het was waardeloos, Ernst was voor zijn doen heel snel terug, wat een takke zicht, zo vertelde hij. Richard kwam boven met de woorden ik heb de Maasburg aangeraakt maar niet gezien. En Jeroen vind alles mooi.

Ik zei dat ik de Noord in ging om daar op dieper water misschien beter zicht te krijgen. Dus stoomde ik die richting op nadat ik wat puntjes van Ernst met de sonar had nagelopen. Hier en daar een klein puntje gevonden maar niet genoeg om te zeggen hier gaan we naar beneden.

Dus door naar het Noorden, daar kwamen we bij een wrak waar ik nog niet zoveel was het geweest. Dus even met de sonar er overheen. Kreeg een redelijk beeld van het wrak, dus besloten we om hier te duiken. Het water zag er ook goed uit.

Toen het tijd was om te duiken stroomde het nog flink. Maar het was toch tijd om erin te gaan. Hier kan je duidelijk merken dat Den Helder een dubbele vloedkop heeft. Nadat iedereen onder was zag ik dat de stroom niet veel minder werd.

Toch wel vreemd, dit gebeurd niet zo heel veel. Tijdens de duik trok het windje toch wel wat aan, er stonden toch wel wat golven die van opzij kwamen, waardoor we heen en weer geslingerd werden. Een voor een kwamen ze weer boven, nadat alles weer aan boord was startte ik de motor en begon ik aan de terugreis.

Ik trok eerst de boot recht naar Texel om de golven recht op de kop te houden en later toen het wat rustiger werd richting het Molengat te koersen. Na een heerlijke dag op zee meerden we in de middag weer in de haven af.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: niet weer het hobbelpaard!

 

Het lijkt op dinsdag dat het weer voor het weekend gunstig is, dus Coen even een berichtje gestuurd schrijf mij voor zaterdag maar op. Ik krijg daar vrij direct een bericht terug wanneer het doorgaat ben je de eerste op de lijst. Donderdagmorgen wordt het op de Nortseadivers app gezegd zaterdag en zondag vaart de Mac-O weer uit. Yess, het giet weer oan!!

Zaterdagmorgen ga ik samen met Bart naar Den Helder er staat er toch meer wind dan we verwacht hebben. Nadat we alles aan boord hebben varen we door de sluis heen en pakken we de laatste duiker op bij de KNRM boot. Daarna gaat het gas erop en varen we weer op de Noordzee! Er staat toch een redelijk kort golfje die toch wel richting de meter gaat, terwijl de Zeeweer app maar 67cm aangeeft? We varen tegenwoordig toch teveel blind op die moderne hulpmiddelen. De ruitenwissers op de Mac-O moeten het buiswater weer van de ramen vegen en we bonken weer lekker over de golven heen. Ik plaag Coen er altijd mee dat we dan op een hobbelpaard zitten. De volgende keer zet ik wel op de app dat ik niet op het hobbelpaard wil zitten! Ook vertelde ik hem dat ik dit verhaal het hobbelpaard ging noemen! Dat moest ik maar proberen zei Coen:  ik heb toch het laatste woord in deze omdat ik het op de site zet! We mogen zelf het eerste wrak kiezen een coaster of de E17, de marineman wil graag op de onderzeeër duiken en dus is de keus niet zo moeilijk. Bij de E17 gaat het anker overboord, gelijk moeten we alle zeilen bijzetten omdat de wind en stroming zorgen dat het touw onder de boot verdwijnt gelukkig hebben we dat snel opgelost. Het zicht aan de oppervlakte lijkt niet super dus laat ik de camera aan boord, wel probeer ik de Action actiecamera op het vest uit.  Bij het anker aangekomen blijkt het zicht inderdaad matig te zijn.

De beelden van de actiecamera zijn donker met een doubel ender in beeld. We moeten dit maar zien als leergeld. Bij het anker terug gekomen zie ik geen lijntje meer lopen en ben ik dus de laatste duiker. Dit betekend dat ik het anker omhoog moet schieten. En kan ik een opstijging met de wrakkenreel maken. Omdat er toch nog een redelijke golf staat gaan we eerst de luwte van Den Helder opzoeken voor we de tweede duik gaan maken het plan is om deze vlak onder de kust te gaan maken. Tijdens het ankeren in de luwte komen er een paar zeehonden buurten wat zijn deze beestjes toch nieuwsgierig. Wanneer de kentering dichterbij komt lijkt de wind toch iets minder te worden en wil Coen nog naar de Madrid varen. Ik ben natuurlijk voor! Op dit enorme wrak ben je echt niet gauw uitgekeken. Het zicht lijkt hier een tikje beter maar de camera blijft toch aan boord. Ik heb nu de actiecamera iets anders ingesteld om te kijken wat betere beelden op gaat leveren. Het zicht is inderdaad beter en ook de camera positie is beter.

Alleen vliegt er regelmatig een ademautomaat voor het beeld deze heb ik namelijk standaard om mijn nek hangen. Ook dit is niet de oplossing dus daar zal ik nog verder mee moeten stoeien.

Het is echt een vijftig minuten genieten op het wrak en ik had het ook wel langer willen volhouden. Ik was voor ik het pak aanging trekken even vergeten dat ik even wat vocht kwijt moest, dit brak mij nu op! Ook nu heb ik het anker omhoog geschoten en aan boord gekomen probeer ik in een record tijd het pak uit te trekken en net op tijd en wat is het dan lekker wanneer je het vocht kan lozen... Helaas zit voor ons de duik er op en lijkt het voor de mannen die zondag uitvaren nog beter weer te worden. Dit heeft Coen mij er zondag ook wel even ingewreven met de mooie plaatjes van de Middelandse Noordzee.... Grrr. Wanneer we weer uitgaan varen vraag ik of het zonder het hobbelpaard kan. Ik hou de zaterdag of de zondag nu al vrij! Oh nee dat doe ik altijd al!!!

Groetjes Richard

Noordzee virus : dat gaat net goed!

Na weken van harde wind met zelfs de zwaarste zomer storm van de eeuw, kunnen we weer eens de Noordzee op en het lijkt er zelfs op dat we twee duiken kunnen gaan doen. Ik heb er ernorm veel zin in en vol goedmoed ging ik naar Den helder waar ik ruim voor zeven uur aanwezig ben. Er zijn helaas maar weinig duikers dus we vertekken met één boot. Het eerste wrak waar we op gaan duiken is de Ninian Paton . dit wrak is waar ik mijn eerste wrakduik op heb gemaakt.

Daar aangekomen eerst even met de sidescan even kijken hoe het erbij ligt daarna wordt het anker geworpen en kunnen we ook gelijk omkleden omdat de kentering vroeger is dan gedacht. Het zicht lijkt aan de oppervlak niet super dus ik besluit mijn camera aan boord te laten en wil gewoon de actie camera laten draaien. Althans dit is mijn plan alleen druk heb alleen aan en uit zonder dat ik iets film…. Het zicht onderwater is niet echt bijzonder en houd bij anderhalve meter wel op.

Ondanks dit zicht is het duiken op dit wrak goed te doen. Er is van alles te zien vele vissen enz. na deze duik wordt het plan veranderd voor de tweede duik. Het plan was om op de maasburg te gaan duiken. Helaas gaat het weer niet door…. Dit is een wrak waar ik nog nooit op gedoken heb, terwijl we er al een paar keer eerder heen zouden gaan!

Omdat we verwachten dat het zicht even hogerop beter zal zijn , is er naar enig overleg.  Michael wilde perse op  een echt herkenbaar wrak duiken besloten om op de E 17 te gaan duiken. Nadat het anker gegooid is hebben we  tijd voor een kop soep. Coen maakte weer een heerlijk soepje en een zeehond kwam ook even buurten en zag dat hij er niks van kreeg en had het toen wel snel bekeken. Toen kwam de volgende bezoeker een zeilboot  die recht op ons afkomt! En hoe dichter hij bij komt hoe meer we naar deze zeilboot kijken is die blind of zo? Coen test de toeter zelfs toen veranderde de zeilboot niet van koers?

Gelukkig  vaart de zeilboot net achter ons langs en lopen we geen schade op. Wel zien we dat er niemand aan het roer staat, en toch hete deze boot niet de Marie Celeste….  Wij schreeuwen naar de boot en eindelijk komt er iemand uit de kajuit en hij verontschuldigd zich en gaat weer terug naar de kajuit de boot gewoon op de automaat verder laten varen? Wij hebben dit natuurlijk aan de centrale gemeld en deze zou de instanties waarschuwen. De rest van de tijd verliep verder rustig en al spoedig konden we weer te water het zicht lijkt hier een stuk beter dus gaat mijn Nikon weer mee onderwater. Het stroomt nog redelijk wanneer we op de onderzeeër zijn. Er zitten hier enorm veel netten op dus het is wel uitkijken ook bevinden er zich vele jonge kabeljauwen op het wrak.

Bij de afsluiters van het wrak zie ik een enorme blauwe kreeft en ik film hem even en ga daarna de afsluiters filmen maar hier is de kreeft niet mee eens ! in mijn ooghoek zie ik iets op mij afschieten en ik draai me net op tijd om uit de scharen van deze kreeft te blijven . De scharen zijn duidelijk te horen op de film. Nu was mijn duiktijd ook bijna om en kon ik weer met de opstijging beginnen. Tijdens mijn opstijging komt de lijn aan de andere kan ook al omhoog en weet ik dat Hugo ook bezig is met de opstijging. Nu is het weer tijd om naar huis te varen en zijn de golven helemaal verdwenen. Wat was dit toch weer een perfecte duikdag. Ik heb dus tegen Coen gezegd tot zaterdag ! hopelijk zijn de weergoden het met me eens!

Groetjes Richard.

Het zag er goed uit voor het weekend.

Zaterdag 8 augustus,

4 duikers hadden op de App gereageerd, Jeroen, Jan Mathijs, Richard en Bart dus met mijzelf erbij 5 man aan boord. We zouden om 06.00 uur vertrekken uit de haven. Iedereen was op tijd, we moesten nog één persoon ophalen bij de reddingbootsteiger aan de buitenkant. Om 06.25 uur waren we bij de steiger en waren we compleet. Dus richting het Molengat, er stond nog wel een behoorlijke Noordenwind en dat was ook te zien aan de golven. We kregen een paar flinke hobbels te verduren. Ik besloot om een wrak dichterbij te pakken, het was de bedoeling om meer naar de route te varen, maar dat werd hem niet.

Dus dan de E17 maar, Jan had nog nooit op een onderzeeër gedoken en we hadden een marineman aan boord dus die was ook wel te porren. Het zicht aan de oppervlakte was niet al te best. Op het moment dat we boven het wrak waren gaf ik het sein gooien maar. Richard gooide het anker overboord. Maar er stond zo’n harde wind en het tij stond er ook nog best in zodat de ankerlijn onder de boot doorging. Toen moesten we even snel de lijn over het dak gooien, dit lukte net. Dat was nog niet eerder gebeurd. We lagen flink te slingeren er stonden toch golven van een meter. Iedereen ging te water

en kon ik de boot weer even opruimen.

Nadat iedereen gedoken had en weer aan boord was zette ik koers richting Zuiderhaaks om dan over te steken naar een wrak dichtbij het strand. Daar konden we in de luwte wachten op de  volgende kentering. Maar ik kon ook achter Noorderhaaks gaan liggen op het anker, zo gezegd zo gedaan. We lagen daar prima. Rond 13.30 uur keek ik even hoe laat we er weer in konden, als ik naar het strand ging was dat rond 15.00 uur maar als ik weer naar buiten ging was het 14.00 uur. De wind leek wat minder, dus besloot ik anker op te halen en naar de Madrid te koersen. Snel door het Westgat en om even voor 14.00 uur lagen we vast. Er stond nog wel een golfje maar het was beter dan in de ochtend. De mannen konden direct  te water. Na de duik uiteraard weer mooie verhalen, iedereen had prima gedoken. Om 17.00 uur meerden we af in de haven nadat we getankt hadden voor de volgende dag.

Zondag 9 augustus,

Weer 4 duikers, Ernst, Bart P, Ed en Hans, dit keer twee man die voor het eerst gingen wrakduiken in de Noordzee. Om 07.00 uur vertrek uit de haven. De mannen hadden allemaal kisten mee met hun spullen dus het werd al snel vol aan boord. Na de sluis aangemeld bij de Verkeerscentrale en via het Molengat weer naar buiten, dit keer was het heerlijk rustig in het Molengat dus kon lekker het gas erop. Meer naar buiten kreeg de wind oostenwind een beetje vat op het water waardoor er een golfje stond. Maar heerlijk rustig voor de rest.

We moesten nog even wachten op de kentering, dat beviel niet iedereen dus die ging even de vissen voeren. Daarna knapte hij gelukkig op en kon hij te water.

Kort daarna kwam er alweer een omhoog, zijn bril was zo lek als een mandje, de binnen voering lag eruit. Ik had nog een nieuwe bril in de boot. Die gauw ontvet met een halve fles Dreft en duiken maar weer. Na een 45 minuten kwamen ze weer omhoog, Bart had een behoorlijk rood oog, ik had de bril niet genoeg uitgespoeld waardoor er Dreft in zijn oog was gekomen. Maar ze waren gelukkig wel enthousiast.Ed vond dit een goeie ervaring, zijn woorden waren, ik werd echt weer tot de basis terug gevloten, niks geen automatische piloot, koppie erbij houden en duiken volgens het boekje. Mooie ervaring. De tweede duik zouden we in de zuid maken, dus motor gestart en toeren maar.

Na een twee uur varen kwamen we in de buurt van het wrak. Eerst even met de sonar want we moesten voor op het wrak ankeren, nadat ik besloten had waar ik hem zou droppen voer ik de boot richting het punt. Toen het anker overboord ging moest het goed komen want ik had toch duidelijk de voorkant op de dieptemeter. Om 16.00 uur konden de duikers erin.

De zee was zo vlak als een spiegeltje en het was bloedheet geworden. Ik zat rustig voor op de boot te kijken naar het rustige water en hier en daar een zeehond. Wat is de zee toch mooi.

De duikers kwamen na een tijdje weer retour. Ik vroeg waar het anker lag, nou dat was toch van de voorkant afgelazerd en lag een paar meter voor de boeg. Maar het lag in de slijtgeul en je kon de donkere voorkant zien vanaf het anker.

Na alles weer aan boord was gingen we via het Westgat weer naar Den Helder. Het was een prachtige dag geweest. En misschien weer twee duikers die vaker de Noordzee gaan bezoeken.

Coen van de Mac.O

Zaterdag 15 juli 2015,

Ene is weer mee.

Eindelijk voor de Noordzee goede weersvoorspellingen. Met 5 personen aan boord van de Mac.O op weg naar de wrakken. Er stond nog een redelijke deining met een windje 3bft dat we uitvoeren. Maar via het Molengat was het goed te doen. Ik was met de sonar aan het rommelen want ik kreeg geen gps signaal meer op de sidescan. Reserve antenne erop en toen deed hij het weer, dus van de week weer wat te doen. Na 1,5 uur varen kwamen we bij het wrak, Hugo had het roer dus ik mocht mijn eigen anker ook eens overboord gooien.

We moesten nog even wachten op de kentering, het water zag er goed uit, dus iedereen stond te popelen om te springen. Maar na een uurtje ging Hans als eerste  en Ene als tweede daarna Peter en Hugo als laatste.

Tijdens het duiken begon de zee helemaal rustig te worden, wat een plaatje, op dat moment weet je weer waarom je die zee zo mooi vind. De golven verdwenen vrijwel geheel, het zonnetje kwam door en het werd een prachtige dag. Ondertussen kwam de eerste alweer boven, rustig aan de volgende totdat alles weer aan boord was, we lieten ons wegzetten door de stroming, ondertussen maakte ik een bakkie soep.

Toen de afwas was gedaan zetten we koers naar het volgende wrak, dat werd de Maasburg, 17 mijl naar het zuiden. Werd ook wel tijd want de boeien van de route kwamen al in zicht.

Met een rustig gangetje gingen we die kant op, af en toe een andere aan het roer zodat we allemaal even in het zonnetje konden staan. Dat was trouwens ook wel aan de track te zien, Hans wilde er lekker lang over doen, hij ging van bakboord naar stuurboord.

Maar rond 14.00 uur lagen we boven het wrak geankerd. Om 16.15 uur was de kentering, iedereen was er klaar voor, achter elkaar verdwenen ze onderwater.

Hugo weer als laatste, maar wat schetste mijn verbazing hij was als eerste terug, zijn mond was nog maar net aan de oppervlakte toen ik hoorde, ik moet pissen. En ja in een droogpak heb je dan toch een probleem. We moesten er wel om lachen.

Na een uurtje was alles weer aan boord en werd er koers gezet naar Den Helder, ditmaal via Zuiderhaaks en het Schulpengat.


Wat een heerlijke dag.

Coen van de Mac.O