Logboek

Noordzeevirus: Regen en wind

Het weer zag er niet erg gunstig uit voor het weekend maar zaterdag moet het toch wel lukken. Ook Gillian wilde wel mee voor haar eerste wrak duik. Op donderdag kregen we de tijd door, we vertrekken om 05:00 uur en 06:00 de eerste duik en daarna pakken we de volgende duik om 08.30 uur en 12:30 uur derde duik. Voor de zaterdag wordt er toch veel regen wordt voorspelt. Maar op regen kan je je kleden, wat ik dus niet heb gedaan, ik stap om 2:45 uit bed en pak de spullen en vertrek richting Den Helder, daar aangekomen ben ik de eerste en pak de kar en begin te laden en tijdens het laden komt Leonard ook al en die had onderweg al wat regen gehad, ook hij had geen regenkleding mee en terwijl we de eerste lading aan boord brengen komen Peter gevolgd door Coen en Gillian ook.

We kunnen even voor vijven vertrekken. Ondertussen begint het buiten al vochtig te worden, na de sluis gaat het gas erop en op naar de eerste duik, de SS Nordlyset.  Aan de oppervlakte ziet het er goed uit, ik zeg gelukkig, we hebben goed zicht Leonard is nog een beetje sceptisch en wil het eerst zien. Gillian en ik gaan als eerste te water en helaas heeft Leonard gelijk en het zicht op het wrak is op zijn zachtst gezegd matig.

Coen heeft het anker mooi bij de stoom machine geplaatst en dat is het eerste wat ik aan Gillian laat zien. Daarna zwemmen we richting het voorschip en we zien een hoop jonge gulletjes en na een 40 minuten zijn we weer bij het anker en maken we de opstijging en boven staat er al een golfje en is het behoorlijk nat  en Coen zegt voor we aan boord zijn, we gaan terug en kijken of het later weer gaat bij IJmuiden liggen de bomen al plat had hij van Sander een collega wrakduiker gehoord. Kort daarop komt Peter ook aan boord en Leonard is zoals hij de vorige keer al had gezegd dat hij niet weer als eerste zou zijn. Nu gaan we surfend door de golven naar de haven, de bedoeling is om eerst in de KMJC haven te wachten op rustiger weer. Ondertussen gaan er ook sportvissers richting zee en Coen meld aan één van de vissers dat het toch wel hobbelig is en ook hij was verbaast dat het zo was en zei dit hadden ze niet voorspeld! Hij bedankte Coen en paste zijn route toch maar aan. In de KMJC haven is het behoorlijk nat en we kijken naar de voorspellingen en die geven aan dat het behoorlijk blijft waaien en we besluiten het bij één duik te laten. Ik ben wel benieuwd hoe de vissers het hebben gehad? Hopelijk kunnen we spoedig weer de Noordzee op, ondanks deze duik, kriebelt het alweer.

Gr. Richard

NO 6bft opkomend tij.

Om 05.00 uur ging de wekker, de avond ervoor geappt we gaan, maar toen ik om even over zessen in Den Helder aankwam had ik hier al een beetje spijt van. Richard kwam vlak achter mij aan, die keek ook al bedenkelijk. Ik zeg, zal Leonard even bellen waar hij zit dan moet hij maar omdraaien, maar Leonard was ook vroeg en was al in Den Helder, die vond, achhhhh er staat een briesje. Ja koekkoek, een briesje, ik sta gewoon met een jas aan. Nou we gaan kijken, inladen en gaan.

In de haven stond het water al op de ramen, dus goed vooruitzicht. De Wagenmaker kwam vanaf Texel dus daar moesten we achterlangs, toen hij voorbij was ging het gas erop, we zouden via het Molengat gaan omdat het laagwater was, dus het Westgat met deze golven vond ik geen goed idee. We kregen best wel wat water over, waardoor ik zei, we pakken wel een wrakje tegen Texel aan, liggen we nog wat beschut. Als we nu naar buiten gaan dan hebben we straks een uitdaging met NO wind en opkomend tij. Maar de Heren hadden andere plannen, we kunnen ook naar de Loodsboot 12, dus de VC opgeroepen dat we naar de S10 (rode ton Schulpengat) zouden gaan om daar de Loodsboot te pakken. Natuurlijk lagen we daar vol in de wind en de golven,

maarja daar hebben de mannen geen last van natuurlijk als zij beneden zijn, niet denkend aan hun kapiteintje die 45 minuten ligt te stampen en te rollen. Dus toen Leonard weer aan boord kwam en vertelde dat hij een kwal in zijn gezicht had gehad was de opmerking snel gemaakt dat sommige wezens elkaar altijd opzoeken. Het zicht was goed op het wrak ondanks de wind van de afgelopen dagen. Toen alles weer aan boord was staken we recht over richting het strand van Den Helder,

daar ligt het wrak van de SS Niger. Hier zouden we de multibeam gaan testen, of dit helemaal een goed idee was viel nog te bezien met deze golven. Maar het apparaat bouwde de beelden mooi op, je zag wel wat golven in het scherm maar eigenlijk viel dat best mee.

 

Na diverse keren over het wrak van de Niger te hebben gevaren werd het tijd om naar Den Helder te gaan, de vloed liep er al aardig in waardoor het water steeds wilder werd. Nadat we alles vastgesjord hadden stuurde ik de boot richting Den Helder, ik kan jullie vertellen dat ik weet hoe je broek zich in de wasmachine voelt, goeiendag zeg, wat een water, ik zag werkelijk niks meer door de ramen, beetje gas eraf want er liggen ook nog een paar boeien hier.

Na de Helsdeuren werd het wat beter, en voeren we even later nadat we de Texelstroom hadden laten passeren de haven van Den Helder binnen. Ondanks windkracht 6 en het tij toch nog een heerlijke dag gehad.

Coen van de Mac. O

Via de NIOZ haven

2 juni,

Eerst even naar de overkant( Texel) NIOZ haven en dan naar het Westgat om naar buiten te gaan. Reinier appte mij s’avonds of wij nog gingen duiken want Texel voer niet. Ja melde ik, wij gaan. Ben om even over half acht bij je in de haven. Maar Reinier lag natuurlijk onder zijn Texels schapendekbed, even bellen, twee minuten ben ik er. De spullen aan boord en gas erop. We voeren met 15 knopen richting het Westgat, daar stond er wel een golfje maar prima te doen. Ernst, Richard en Reinier waren de duikers. Buiten gekomen eerst even over het wrak heen om daarna te ankeren, zag er redelijk uit, de bloei is er aardig uit. Ernst en Richard lagen er als eerste in daarna sprong Reinier overboord.

Na drie kwartier kwamen de mannen weer boven, ik trok de ankerlijn binnen en startte daarna de motor om naar het volgende wrak te varen. Dat was niet ver, anker ging er gelijk weer in en de mannen erachter aan.

Ook deze keer bleven zij 40 a 50 minuten onder. Nadat alles weer aan boord was en de grote verhalen verstomde stuurde ik de boot weer door het Westgat richting de NIOZ haven om daar Reinier weer af te zetten. Het ontvangst comité bestond uit Teunis v/d Bor.

Coen van de Mac.O

Noordzee virus: Op naar Terschelling

Het pinksterweekend is traditioneel de dag dat de wrakduikers richting Terschelling gaan. Ik heb op het werk al vast gezet dat ik de vrijdag voor het Pinksterweekend vrij moet hebben. Het lijkt er de gehele week niet gunstig uit te zien om richting Terschelling te gaan. Op woensdag weten we het definitief het gaat hem niet worden. Balen maar we willen het vrijdag toch nog even een duikje maken ondanks het windje 5/6 die voorspelt wordt.  We gaan ondanks die voorspelling uitvaren. We zijn allemaal ruim op tijd aanwezig

en op zee is het nog goed te doen, er staat wel een golfje maar we zijn inmiddels wel in geschommeld. Met het anker uitgooien, geeft Ernst aan dat de ankerlijn niet te ver moet uitstaan. Ik geef aan, ik gooi en luister naar jullie wanneer ik hem vast mag zetten. Dus nadat ik hem heb gegooid pakt Ernst direct het touw over en maakt hem vast en zegt, even kijken of we nog goed liggen ik voelde het anker van het wrak afvallen! Wij plagen hem direct met nou moeten we naar het wrak zwemmen. Tja we zijn diva's of we zijn het niet. We zijn van plan om twee wrakken achter elkaar te pakken dus krijgen we de restrictie van max 45 minuten.  Onderwater moeten we inderdaad een heel stuk zwemmen om bij het wrak te komen..... Hij lag er minstens een meter van het wrak af...

het zicht is redelijk en we vermaken ons best op het wrak en na 35 minuten maak ik braaf de opstijging. Aan de oppervlakte gekomen blijken de golven vlakker te zijn en dat is niet ongunstig. Vlak na mij komt Ernst ook naar boven en Leonard volgt ook spoedig en we gaan door naar het volgende wrak. Leonard houdt zijn uitrusting aan en geeft aan doe mij maar een watertje en een aperitiefje. Bij het volgende wrak werp ik ook het anker op het wrak en neem de lijn mee naar voren en ze roepen eigenlijk direct maak maar vast, Ernst heeft het niet meer aangedurfd bang dat hij hem er weer af zou trekken. Leonard is nu de eerste te water, ik volg hem gauw en Ernst sluit de rij.

Hier moeten we een heel stuk lijn uitzwemmen, phoe niet best en het wrak lag nu nog veeeeeeeeeeeeeeel verder van het anker..... wel bijna twee meter. We hebben hierdoor wel bijna twee bar verknoeid aan het zwemmen, vreselijk. Het is een interessant wrak waar het al redelijk stroomt en het zicht wisselt behoorlijk, als het zonnetje schijnt hebben we goed zicht en wanneer de zon achter de wolken is, is het zicht een stuk minder. We vermaken ons best en houden geen rekening met de kapitein op het schip.

Wanneer ik boven kom staat er nogal een golfje en we merken dat de wind al is toegenomen.

We pakken het spul in en varen terug en Coen zegt we zitten weer op het hobbelpaard. Wij met z'n allen dit is nog geen hobbelpaard dan moeten de golven nog hoger zijn. Bij de Helsdeuren moeten de ruitenwissers aan en de deur dicht omdat het water anders naar binnen spetterde. We zijn dus mooi op tijd weer in de haven.  Deze duiken pakken ze ons niet meer af. Het Noordzee virus heeft zijn duikjes weer gemaakt op naar de volgende duiken. Ben er helemaal klaar voor.

Gr. Richard

Zaterdag 25-5-2019.

Een chocolade duik.

Het is nog vroeg in het seizoen maar het is de tweede maal dat we uitvaren, de eerste keer was het nog niet best. Maar het zag er voor het weekend redelijk uit. Weinig wind was er voorspeld, maar toen we uitvoeren was het achter Noorderhaaks aardig wit. De golven braken op de ondieptes. Via het Westgat naar buiten, toen we daar eenmaal doorheen waren viel het ondanks de hoge deining best wel mee. Alleen hadden we alle drie zoiets van dit moet niet de hele dag duren want dan gaat er zeker iemand over de muur. Het zicht leek mee te vallen. Om 11.10 uur ging de eerste overboord

gevolgd door nummer twee om 11.15 uur.

Ikzelf ben lekker in het windje gaan zitten om wat bij te komen, met deze golven met je apparatuur spelen is geen succes, dan krijg je het wat benauwd zeg maar. Een jonge zeehond kwam even een paar keer gedag zeggen en dook in de bellenbaan naar beneden.

Dus ik dacht die duikers krijgen visite, een paar maal kwam de zeehond verder weer boven om aan de oppervlakte weer naar de bellen te zwemmen om daar hetzelfde truckje te herhalen. Maar toen de mannen na drie kwartier boven kwamen hadden ze niets gezien wat op een zeehond leek.

Wel hadden ze een stoomschip gezien, tenminste eentje. De ander kon er nog geen chocolade van maken. Na de duik nog wat posities onderzocht met de sidescan, en dat was ook weer succesvol.

Daarna via het Molengat naar het Malzwin om wat nieuwe apparatuur te testen, dat verliep niet helemaal lekker.

Waarschijnlijk zat er een stekker los of een instelling verkeerd, maar het komt goed. Alleen wordt het wat vol in de hut.

Coen van de Mac.O