Logboek

Noordzeevirus: vrijdag 20-09-2019

Het is behoorlijk druk op het werk en Coen en Ernst willen woensdag de multibeam nog beter kalibreren omdat er nog een kleine afwijking in zit. Op de app wordt gevraagd wie er mee wil. Dit gaat me jammer genoeg niet lukken, balen.. Aan het eind van de dag hebben de mannen de hele haven in beeld gebracht en is de kalibratie van de multibeam een stuk beter.

Voor vrijdag ziet het weer ziet er weer goed en willen de mannen ook weer de zee op met de multibeam en natuurlijk duiken. Dit wordt mij teveel en zeg ik wil ook mee! Ik moet wel op tijd weer terug zijn om te oefenen met een cursist. Dit is geen probleem en ik vertrek extra vroeg richting Den Helder omdat de afsluitdijk voor een hoop vertraging zorgt. Ik kom onderweg nog een collega tegen en die begroet ik even en heb mazzel op de afsluitdijk en ben mooi vroeg in Den Helder. Coen en Ernst zijn ook vroeg dus we zijn vroeg op zee. Het lijkt ook lekker vlak, maar verderop staat er toch een golfje, maar niks vergeleken met vorige week. We zitten te overleggen welke wrakken we zullen pakken. Na dit overleg besluiten we om op een zeilstomer te gaan duiken hier moeten we nog wat onderzoek op doen om te kijken of we dit wrak een naam kunnen geven. Het zicht op het wrak is redelijk ondanks dat het behoorlijk bewolkt is. Na deze duik gaan we met de multibeam over het wrak.

We krijgen  een mooi beeld van het wrak er zit nog wel een hele kleine verspringing in maar er is nu goed mee te werken.

Het grote voordeel is dat we met de multibeam ook de scheeplengte en breedte kunnen opmeten. Hier kunnen we de gegevens van Ernst vergelijken met die van de multibeam. Dat scheelt in de toekomst een hoop meetwerk voor ons. Zo gaan we diverse punten af en er zijn weer een hoop wrakken onder het zand verdwenen. Het tweede wrak waar we willen gaan duiken is één van de nieuwe puntjes die we hebben, de eerste waar we gaan kijken zien we niks, daarna naar een volgende puntje hier zien we wel wat minimale obstakels en we overleggen of we het hier willen gaan proberen het lijkt niet heel veel. Ernst twijfelt enorm, ik en Coen ook. Welk wrak pakken we dan? Coen en ik zeggen we kunnen hier wel kijken dan weten we wat het is. En is er niks dan pakken we direct een andere. Ernst kun je hier dan wel ankeren Coen? Coen heeft er wel vertrouwen in. Coen en Ernst zijn samen bezig om te proberen om het anker op de postzegel te leggen.

Ik heb het anker vast en de mannen hebben het anker precies op de postzegel gelegd de toppers! Ik ga als eerste te water en het anker ligt bij een aantal ballastblokken en kanonnen! Ik maak er een kort filmpje van omdat in de omgeving meer obstructies hebben gezien begin ik met het verkennen van de omgeving, ik kom weinig tegen.

De knie protesteert ook weer en kom weer terug bij het anker en gebaar naar Ernst dat ik naar boven ga. Ernst vraagt om de omgeving te verkennen. Ik geef aan dat ik al rechtsom ben geweest, dan kan Ernst het andere deel pakken. Dus ik kom boven bij een ongeduldige Coen.

En en en? ik zeg het anker is perfect gegooid op de postzegel en ik heb wat stenen en wat ijzer gezien het moet er nog even verder uitkomen. Coen zegt oke? met een groot vraagteken boven zijn hoofd. Even later komt de hefballon weer omhoog en Ernst begint gelijk over de kanonnen en Coen denkt hoor ik dat goed. Ernst geeft een complete beschrijving van het wrak met de posities van de kanonnen. Coen, ik heb jou er niet over gehoord Richard! Dat klopt, ik wilde het met het versturen van de filmbeelden laten zien. Ernst kijkt nu vragend naar Coen. Coen zegt die apenkop zegt dat hij alleen wat stenen en ijzer heeft gezien… Ernst lacht en zegt, het zijn stalen kanonnen en kogels inderdaad. Hij gaf ook aan  dat er een aantal kneppelkogels in de concretie zitten. Allemaal aanwijzingen over de tijdsperiode van het wrak. Nadat we dit wrak ook hebben vastgelegd op de multibeam gaan we weer terug naar de haven.

Nadat alles is uitgeladen gaan we weer naar huis. Het was weer een productieve dag en we zijn weer een hoop wijzer geworden en ik kan niet wachten op de volgende trip.

Groetjes,

Richard

Na weer een paar onstuimige dagen konden we weer naar zee. Het is een vreemd seizoen elke keer ziet het doordeweeks redelijk uit maar de weekenden zijn weer gevuld met wind waardoor de golven te hoog worden voor ons in de gronden. De wind zag er goed uit voor zaterdag, maar vrijdagavond stonden de metingen van de golven nog steeds boven een meter. Moet goed komen. Maar zaterdagmorgen nog steeds 1.20 mtr. We gaan. Michael Tol ging voor het eerst mee met ons, Michael is een aardig doorgewinterde wrakduiker dus dat was geen probleem.

We zouden om 07.30 uur vertrekken, mocht het in de gronden niks wezen konden we nog net de kentering meer westelijk pakken. Maar bij het ingaan van het Westgat kregen we al een paar golven voor de kop. Dus gas er iets af. We zouden eerst het RN wrak pakken om daarna naar ons in 2019 geïdentificeerde nieuwe wrak te gaan.  Hier geven wij op 21 maart 2020 tijdens onze wrakduikavond volledige uitleg over. De golven stonden er behoorlijk in en bij enigen zag ik het gezicht al wat verkleuren, ikzelf had dit keer ook meer last dan normaal, het was een rot golf.

Na zo’n 50 minuten kwamen de eersten weer terug. Zicht viel mee ondanks het weer van de afgelopen dagen. Toen de rest ook terug was anker omhoog en naar het andere wrak. Maar daar raasden de golven er helemaal overheen, het is daar namelijk niet zo heel diep. Maar toen ik in de buurt van het wrak kwam maakte ik rechtsomkeert, links en rechts brekers. Met het uitvaren van het gebied kwam er een breker op ons af, boven op de breker gas er helemaal af om daarna naar beneden te vallen. De punt van de boot lag gelijk met de waterlijn, toen hij onder ons door was gauw het gas erop om dieper water op te zoeken. Hierna gingen we een puntje van de vorige keer op te zoeken, maar hier was niets meer te vinden. Ernst die vandaag niet mee was dacht dat er een kanon lag, op de scan leek het er inderdaad op. Maar de gronden hadden zich weer meester gemaakt van het puntje. Het tweede wrak wat we aandeden was ook een puntje van dit jaar. Een houten wrak met spoorrails als lading. Het zicht leek hier beter dan op het andere wrak. De mannen konden er direct  weer in,

Leonard zocht zijn favoriete plekje op en ging weer op onderzoek uit, want wij hebben dit wrak nog niet geïdentificeerd, alhoewel we steeds dichterbij komen. Maar of dat dit jaar nog lukt blijft de vraag. Een wrak per jaar zou al mooi zijn.

Dit wrak geeft ons toch wel wat hoofdbrekens, er ligt van alles en allemaal uit verschillende perioden, zelfs 18e, 19e en 20e eeuw. En dat in een houten schip op zeil. Maar we blijven onderzoeken. Nadat iedereen weer terug was voer ik weer terug door het Westgat om in de luwte te gaan liggen en even bij te komen. Ikzelf ging languit in het gangboord liggen en was al snel vertrokken, volgens ingewijde heb ik een onderwaterbos omgehaald. Ik werd zo’n 45 minuten voor de kentering weer wakker, enigszins gebroken door het harde polyester. We lagen dicht bij het derde wrak van vandaag dus het was even het anker lichten en om hem een paar minuten later weer te laten zakken in het wrak. Dit keer was het de Loodsboot 12 aan de Oostkant van de Razende Bol.

De mannen hadden goed zicht. Twee maakten hun derde duik en twee bleven er boven. Toen de mannen na zo’n 55 minuten weer boven kwamen ruimden we de boel op en voeren we terug naar Den Helder. Was ondanks de golven toch weer een heerlijke dag.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: Pijnlijk (verhaal Richard)

Na een paar weken van slecht weer om de Noordzee op te gaan lijkt het erop dat het komend weekend weer mogelijk is om de Noordzee op te gaan om te gaan wrakduiken. We staan allemaal te popelen, alleen Ernst moet werken en Joost en Miranda willen ook mee, dat is teveel voor de Mac O. Joost en Miranda besluiten daarom om maar met Sander van Airaid Wreckdiving mee te gaan. Michael uit Vlaardingen heeft ook aangegeven dat die mee wil dus de boot is nog steeds vol. We hebben gewoon geen ruimte om onze app te gebruiken de boot zit gewoon vol, wat een luxe. Vrijdagavond staat de golfhoogte nog boven de meter, hopelijk is het morgen vlakker, ik weet wel dat het niet vlak zal zijn. Zaterdagmorgen ben ik er vroeg uit en kijk nog even naar de golfhoogte, die staat nog steeds boven de meter, nu de wind nog maar even controleren, die staat er niet. Dan moeten de golven toch afnemen dus ga mooi op tijd naar Den Helder, ik ben er lekker vroeg ik kon bij die puinhoop (werkzaamheden) op de afsluitdijk toch lekker doorrijden. Michael is er ook vroeg bij en we laden onze spullen alvast in de kar en brengen ze aan boord. Daarna kijk ik weer even op Rijkswaterstaat naar de actuele golfhoogte en zie dat deze nog meer opgelopen is, vreemd. Ik weet nu zeker het wordt geen vlakke zee. Leonard en Peter en Coen komen er nu ook aan en zien ons al ontspannen staan en Coen zegt, laad jullie spullen in. Ik zeg dat is allang klaar. Coen: ik denk al wat staan jullie hier ontspannen. We kunnen gelijk met een groot schip mee de sluis in en het schip gaat voor Coen weer veel te langzaam. Ik zeg tegen Coen daar kan hij ook niks aan doen hij is hier onbekend. Het schip draagt namelijk de Panamese vlag. De bemanning begroeten ons netjes in Nederlands dus daar gaat mijn veronderstelling. Mijn knie plaagde mij de hele week al, ik zeg tegen Coen ik hoop dat ik straks de trap op kan komen. Coen zegt geen probleem, desnoods takelen we je omhoog. Ook zegt hij je gaat maandag zeker weer niet naar de dokter… Ik zeg klopt, gaat wel over ik weet wat het is. Nu plagen de andere mannen mij ook over mijn knie en eigenwijsheid. Tijdens het varen zien we behoorlijke golven maar de ruitenwissers hoeven niet aan. We gaan de eerste duik maken op het RN wrak. Dit vindt ik persoonlijk één van de mooiste wrakken het is een houten schip van de Royal Navy (RN) tijdens een wrakduik avond hebben we al een presentatie over gegeven.

Ook hebben we van dit wrak info gekregen van het RCE. We zijn nog steeds bezig om dit wrak de juiste naam te geven. Zodra we hier voor anker liggen kunnen we ook gelijk te water Michael is de eerste, ondertussen zitten Leonard en Peter mij te plagen dat ik veel te langzaam ben. Eindelijk ga ik dus te water en ik geniet weer enorm van het wrak, het zicht is niet super maar toch wel ruim 1 meter tot 1.5mtr. Ik bekijk eerst het achterschip en zie de twee  markeringen weer op de hak ook zie ik dat er op sommige plekken wat meer zand is verdwenen en op sommige plekken toch weer meer zand ligt. Omdat we twee duiken achterelkaar zullen maken hou ik hier rekening mee tijdens deze duik. Ik kom als eerste boven en Coen had me nog niet verwacht maarja, ik heb met mijn dubbel 8.5 het minste lucht mee. Ondertussen verteld Coen dat hij zich wel wat katterig voelt en dat Peter behoorlijk zeeziek was en de vissen goed heeft gevoerd en net onderwater was gegaan, terwijl Coen dit verteld komt Peter ook weer boven en zegt het is onderwater niet veel beter dan bovenwater. Dat klopte wel het golfde ook onderwater behoorlijk. Eindelijk komen Michael en Leonard ook weer boven en Michael heeft genoten van al die kanonnen op het wrak en had wel even moeite om zich te oriënteren maar wij hadden er al een tiental duiken op gemaakt dus redelijk bekend. Nu gaan we door naar het tweede wrak terwijl we erheen varen hobbelen we behoorlijk, ik zeg tegen Leonard:  ik weet niet of dit iets wordt. Het golft daar zo erg dat het mij niet veilig lijkt om hier te gaan duiken. Coen en Peter hebben hetzelfde idee en draaien de boot en direct gaat het gas eraf en er komt een golf aan die tilt de Mac O bijna verticaal. Leonard zegt: Zo deze golf krulde bijna om. Terwijl we weer terug varen of toch niet… Leonard zegt had ik nou mijn fles maar leeg gedoken, dit beaam ik. Maar we gaan het toch weer proberen we gaan duiken op een oud houten wrak waar spoorrails op liggen en servies.

We hebben hier een paar keer op gedoken, waarbij Ernst van alles heeft opgemeten ik heb veel foto’s en filmbeelden heb gemaakt. We moeten hier nu gelijk te water omdat de kentering al is geweest en de stroming alleen maar toe gaat nemen. Wel zie ik dat er olifanten door deze porseleinkast zijn gegaan dit stemt mij wel verdrietig.

Ook stroomt het hier behoorlijk en ook golft het hier onderwater en na een half uur geeft mijn knie het echt op, mijn duik zit er dus op ik red het nog net de trap op. Peter had het al eerder opgegeven en zat al op het dek. De andere mannen houden het nog lang uit en hebben genoten van het wrak en we kunnen weer heel wat puzzelen. Omdat de golven ruim boven de meter blijven zoeken we nu luwte op. We genieten in de zon van een heerlijke soep en zien Bruinvissen om ons heen zwemmen en natuurlijk zeehonden. Coen ligt voor rustig te slapen nou ja rustig te slapen!!!.  Na lekker te hebben genoten van de zon is het tijd voor de volgende duik dit is de loodsboot 12. Hier waag ik mijn knie niet aan en sla deze duik over ook Peter slaat deze ook over. Leonard en Michael blijven over en deze hebben een pracht duik met goed zicht. Ik ben me er wel van bewust dat ik met dit diva gedrag wel commentaar kan verwachten. Na deze duik gaan we weer richting de haven en in de haven zie ik een boot met een grote lift liggen en zeg tegen Coen kan je even naar  stuurboord varen? Hij doet dat direct en ik zeg kunnen we die lift direct meenemen… Coen: Ja dat zal wel moeten met zulke invaliden. Daar heeft hij wel een beetje gelijk in. Het is weer een heerlijke dag geweest, alleen jammer dat ik toch een duik over heb moeten slaan.

Tot de volgende duik.

gr. Richard

Noordzeevirus: dag en nacht.

Na een aantal weken dat het er in het begin van de week er goed uitzag viel het de vrijdag steeds tegen en kunnen we weer niet uitvaren. Maar dit weekend lijkt het er goed uit te zien en we gaan de zaterdag en de zondag duiken. Yes, mijn zwemvliezen en kieuwen begonnen al op te drogen. Alleen lijkt het vrijdag avond dat het in de ochtend nog een te hoge golf staat (1mtr +) en we besluiten de vertrektijd uit te stellen naar 12:45. Omdat ze met de afsluitdijk bezig zijn vertrek ik bijna twee uur voor we uitvaren en toch ben ik maar net op tijd. Ik zie de windmolens behoorlijk draaien en ook Rijkswaterstaat geeft nog golven van boven de meter aan. We varen toch uit en door het Molengat hobbelt het al behoorlijk en de ruitenwisser draait weer overuren en ik plaag Coen met: jij hebt je zin weer met die werkende ruitenwisser. Coen heeft het ook druk met het varen om de boot veilig door de golven te loodsen. Het plan is om twee duiken achter elkaar te maken.

De eerste duik is op de SS Nordlyset, dit wrak kennen wij erg goed en bij aankomst zegt Coen maak er maar een lange duik van ik weet niet of er een tweede duik inzit. Ik ga als laatste te water, Marco en Michel gevolgd door Jeroen gaan als eerste. Het zicht valt niet tegen en ik maak wat beelden van de jufferblokken en de grote moersleutel en van het achterschip. Het valt me op dat de stuurboordzijde verder uit het zand is gekomen.

Na een uurtje heb ik het wel bekeken en kijk hoeveel duikers nog onderwater zijn.  Het blijkt dat iedereen al weg is en ik schiet de hefballon omhoog en inderdaad de tweede duik maken we niet meer. 

De eerste duik is weer gemaakt en voor morgen ziet het er een stuk beter uit. Ik vraag aan Coen hoe laat vertrekken we morgen? Hij zegt: We gaan 7:30 varen. Ik pik Pim op voor zijn tweede wrakduik en Gill gaat ook mee voor haar tweede wrakduik.

Het plan is om ook zondag twee duiken achter elkaar te maken omdat Ernst ook op tijd thuis moet zijn. In de sluis moeten we even wachten op een vrachtschip en dit schip heeft niet veel haast en dit lokt Coen tot een opmerking van iets van vrouw achter het stuur. Toen het schip eindelijk vast in de sluis lag zegt Gill dat heeft ze toch netjes gedaan.

Coen direct, ja dat is ook logisch dat je daar een dag over doet, Gill was het daar gedeeltelijk mee eens vooruit ze deed er een halve dag over. Dit zorgde voor de nodige hilariteit. We komen na de sluis op een vlakke zee wat een verschil met gisteren. Ook de ruitenwissers hebben een rustdag. Bij het eerste wrak bij Noorderhaaks lijkt het zicht niet geweldig en we geven aan Pim en Gill aan wanneer het zicht slecht is kom dan gewoon terug dan pakken we een ander wrak waarbij het zicht beter is. Ik duik direct achter Gill en Pim het water in en ik zie ze al terug komen en dat houdt dus in dat het zicht niet goed is. Bij het anker aangekomen is het zicht inderdaad minder dan een halve meter. Dus de hefballon maar omhoog en op naar het volgende wrak. We gaan naar het volgende wrak en ook hier is het zicht niet denderend. Toch apart gisteren toch 3 meter zicht en vandaag geen. We varen nu door naar de E17 een Engelse onderzeeër uit de eerste wereld oorlog. Deze ligt in dieper water. Het zicht lijkt hier toch een stuk beter. We moeten hier nog even wachten voor we te water kunnen gaan.

Tijdens het wachten zien we een rode waas in de verte langs drijven, Coen denkt aan een algensoort en Pim zegt als dat zo is waarom zijn er dan geen vogels boven die algen? Dat antwoord komt al snel wanneer we te water zullen gaan. Die smerig stinkende rode drap komt nu langs de boot drijven. Gill slaat deze duik over omdat ze zich toch niet fit voelt. Pim gaat als eerste te water,

ik volg hem en bij het anker aangekomen zien we die weer in het zand ligt dat had Coen ook al gezegd. We moeten volgens mij wel anderhalve meter naar rechts om bij de onderzeeër te komen. Er is een enorme hoeveelheid jonge vis op het wrak en de onderzeeër ligt er mooi bij zonder de toren, deze staat in Engeland.

Ook zijn er enorme kreeften in het wrak.

En de tijd vliegt voorbij en moeten we weer aan de opstijging beginnen. Terug aan boord vraagt Coen hoe lag het anker? Ik zeg dat die een anderhalve meter van de onderzeeër lag en Pim geeft bij Coen aan dat er een metertje tussen zat en Coen zegt direct dan geloof ik jou Pim en Richard die Diva is veel te verwend! Ondertussen komt Ernst ook aan boord en ik vraag Ernst hoe het anker lag en hij zegt hij lag ruim 5 meter van het wrak af lag en Coen moppert stelletje verwende diva's. Op de terugweg controleren we nog wat puntjes en de meeste punten zijn biljartlakens maar er zitten ook weer paar potentiële interessante punten bij.

Ook komen we een jonge zeehond tegen die lijkt niet te kunnen zwemmen, Coen meld dit bij de Verkeerscentrale en Ernst maakt zich klaar om te water te gaan om te kijken of die kan helpen. Coen brengt de boot in positie en Ernst springt overboord en ploep de zeehond is verdwenen. Zodra Ernst weer aan boord is zien we de zeehond weer drijven voor de boot, hij zal wel ziek zijn. De verkeerscentrale gaat het verder regelen en wij varen weer terug naar de haven. Het was wel een weekend met een verschil van dag en nacht qua zicht en golven en ook de geplande 5 duiken en de gemaakte 2 duiken. Maar al met al een geslaagd weekend. Hopelijk kloppen de weerberichten ook nu niet voor komend weekend omdat die er nu wel vreselijk slecht uitzien.

Hopelijk kunnen we weer gauw wrakduiken het virus kriebelt behoorlijk.

Tot de volgende

Gr. Richard

Noordzeevirus: all inclusief                                                                     23-24 en 25-08-2019

Vrijdag vrij genomen want het weer ziet er goed uit, Ernst en Leonard wilden verder met de onderzoeken op de oude wrakken. Dus spullen aan boord en om 08.00 uur de haven uit. Stond buiten nog wel een golfje maar was goed te doen, in het Westgat even over het wasbord heen en naar buiten. Maar in de gronden was het berenslecht zicht, dus verder naar het westen, laten we even kijken bij het RN wrak, maar ook daar niet best. Dan maar naar de E-17 daar was het goed.

Leonard opperde ik wil straks wel naar de gronden want ik wil meten en zoeken. Nou zeg ik dat komt goed.

Dus na de E-17 weer naar de gronden,

het leek wel iets beter en dat bleek ook later. De mannen hebben kunnen meten. Weer iets duidelijker om naar een identificatie te komen. Maar net voor de duik zagen we een kustwacht vaartuig op een mijl of twee rustiger gaan varen, nou jongens we krijgen visite. En nadat hij eerst langs een ander bootje ging kwam hij onze richting uit. Ik werd op VHF16 aangeroepen, ze  wilden even aan boord komen voor een inspectie, maar of er nog duikers onder waren.

Ook waren ze zeer beleefd over de marifoon en ging echt zoals het hoort, mijn complimenten aan deze bemanning. Nadat de papieren gecontroleerd waren werden ze wat nieuwsgierig naar de apparatuur aan boord. En wat ligt daar dan beneden? Nadat ik wat sonarplaatjes liet zien en vertelde wat wij deden waren ze bijzonder enthousiast, er werd zelfs tegen de collega’s in de boot nog over gepraat. Was een zeer aangename controle.

Coen van de Mac.O

Het weer valt de hele tijd tegen om te gaan wrakduiken en nu hebben we eindelijk vakantie en Annerie stelt voor om een paar dagen naar Oostenrijk te gaan. Ik vind het prima als we maar voor het weekend weer terug zijn, als het een keertje rustig is dat ik dan wel mee kan de Noordzee op. Mijn Collega Adrian had gezegd tegen mij, de zaterdag duiken op de Noordzee ga je niet halen. We vertrekken dus op zondag richting Oostenrijk en we merken dat Duitsland een grote puinhoop is met allemaal werkzaamheden aan de weg, ik zie mijn Noordzee duiken al aan de horizon verdwijnen. We hebben ons uitstekend vermaakt in Oostenrijk en Annerie vraagt voorzichtig hoe lijkt het voor het weekend? Ik zeg het is nog steeds een vlak zeetje, oh we kunnen dus onze vakantie niet verlengen klinkt het teleurgesteld?  Ik zeg het weer in Oostenrijk is voor vrijdag ook regen en zaterdag ziet er ook niet super uit dus we moeten nog maar een keertje terug komen. We vertrekken vrijdag uit ons hotel en rijden via de wegwerkzaamheden richting huis. Onderweg krijg ik een appje van Coen ga je het redden? Ik zeg tegen Annerie bel hem anders maar even dat is makkelijker. We hebben ondertussen in de navigatie al gezien dat we tegen 22.00 uur thuis komen. Ik heb mazzel we hoeven pas om 08.30 uur uit te varen en ik zeg dat ga ik redden. Thuis aangekomen snel alles uit de auto en een biertje en slapen. De volgende dag ben ik mooi op tijd in de haven en Coen zegt ik heb je gisteren gemist (ja ik heb verdorie een wrakduik gemist). Hoezo?  Nou de mannen ruimden gisteren niks op en de sprieten werden niet omhoog gedaan et cetera  ze dachten zeken dat ze all inclusief hadden geboekt.  Leonard is ook al snel aanwezig en op Ernst moeten we even wachten. Als die er ook is kunnen we naar buiten en alles draait weer op rolletjes. Ik pak het touw in de sluis en doe de sprieten na de brug omhoog etc. Coen zegt, zo moet het stelletje diva’s. De mannen direct wij hebben all inclusief geboekt. Ja ik heb ketelbinkie class geboekt is iets voordeliger na zo’n vakantie…… De mannen klaagden dat het zicht gisteren niet top was en hopen dat het vandaag wat beter is. Coen zegt we krijgen vandaag ook bezoek van de mannen van Texel. We gaan naar ons eerste wrak en daar wil Coen met de multibeam wat beelden van maken. Dit is handig voor ons onderzoek omdat we aan de hand van die beelden de lengte en breedte van het schip al kunnen bepalen. Bij de eerste scan komt de lengte beroerd uit met wat we dachten en gaan het nog eens proberen vanaf een andere hoek en nu verspringen de beelden van het wrak, dit is niet de bedoeling we moeten hier nog echt even mee aan de slag.

Na deze teleurstelling is het tijd om te ankeren zodra we voor anker liggen komen de mannen van Texel (Richard, Teunis en Jacco) ons al opzoeken.

Helaas de koffie is nog niet klaar, straks maar terug komen.  Leonard plaagt Coen door te zeggen dat doet hij nooit voor ons, Coen antwoordt,  kleed jullie om stelletje d….. Het zicht onderwater valt me niet tegen en ik ben druk bezig met filmen en fotograferen.

Ik ben als eerste weer boven en zie de Texelaars een stuk verderop nog onderwater

en spoedig komen die ook boven en komen ze onze kant op voor een bakje koffie en we zitten gezellig aan de koffie en praten na over onze duiken.

Hierna gaan we nog even oefenen met de multibeam en de mannen van Texel pakken nu een duik even verderop.  We krijgen het beeld van de multibeam niet helemaal goed, ook het helemaal in rechte banen te varen valt niet echt mee. We geven het voor nu op en gaan ankeren op ons tweede wrakje van vandaag en we wisselen de flessen en tot mijn schrik zit er geen lucht in mijn fles! Gelukkig zit er in mijn eerste fles nog wel genoeg lucht om een duik te maken. Ik snap er niks van ik heb hem toch zeker weten gevuld ( klopt, heb het in mijn vulboek gecontroleerd). Voor we gaan duiken krijgen we van de kapitein nog een kopje soep en de Texelaars doen gezellig mee na hun tweede duik, bij hun was de kentering iets eerder.  De tweede duik wordt voor mij niet een hele lange maar ik kon weer genoeg foto’s en filmpjes maken. Na deze duik heeft Coen een heerlijk portie nasi gemaakt en deze wordt varende weg soldaat gemaakt, Ernst werd bevolen om te gaan sturen en Leonard en ik hadden corvee en hebben gezamenlijk de afwas gedaan. Wat nou all inclusief.. De duikers van Texel kregen een foto van onze Nasi geappt. Die waren inmiddels alweer terug in de haven. We maakten alvast een planning voor de zondag, we pakken nu twee duiken achter elkaar zodat we ook weer op tijd thuis zijn. We willen om 9,30 gaan varen, tjonge dit is uitslapen! Ik vertrek ruim op tijd, dit is maar goed ook, onderweg had ik twee van de vier bruggen tegen. We zijn allemaal ruim op tijd aanwezig en tijdens het laden zie ik Coen met de kar met duikspullen lopen en de beide diva’s (leonard en Ernst) met lege handen erachteraan lopen. Ik vraag Coen of die twee weer all inclusief hebben geboekt? Ik vraag nu ook direct hoeveel dit extra kost. Ook mis ik de Red Rover in de haven? Leonard miste die boot pas na de tweede keer langslopen. In de sluis zijn nu verschillende boten en nadat we de sluis verlaten gaan we richting de brug en schuin achter ons is een sloepje en die geeft steeds meer gas en moet vol gas geven om als eerste onder de brug door te gaan. Helaas hadden we de finish vlag niet mee anders hadden we hem even gezwaaid voor de sloep “wad zout” . Op het open water laten we de sloep al spoedig achter ons. Het is een prachtige dag en het is druk op het water! We zien van alles kano’s en een hoop bootjes en op  Noorderhaaks ziet het zwart van de mensen en Zeehonden. Zodra we bij ons eerste wrak aangekomen komen de mannen van Texel ook weer even langs nu met een verstekeling uit Limburg (hoi Roy) en zeggen, dat ze straks wel weer langs komen voor een bakje koffie.

Altijd handig zo’n varend koffiehuis. We maken ons klaar voor de duik, de stroming is er al uit en we maken een mooie lange duik. Ik fotografeer en film zoveel mogelijk ondanks dat het geen kraanwater is hoop ik dat het er allemaal wat knap opstaat. Ik ben als eerste weer boven en zie een schip als een kogel op ons afkomen

het zijn Sander en Marlies met de kinderen van Araid Wreck Diving die waren een weekendje op Terschelling geweest. Terwijl we druk in gesprek zijn is er een zeehond ons van alle kanten aan het observeren en duikt zelfs in de bellen van de duikers, ja Leonard en Ernst zijn nog onder. Nadat die ook eindelijk genoeg hadden van dit wrak kunnen we door naar het volgende wrak en ik spring daar bijna gelijk overboord en sla een kop koffie over. De andere mannen genieten van de koffie en cola wat ik heb begrepen van de verhalen.

Van dit wrak is niet erg veel meer over en ik probeer nog zoveel mogelijk op beeld te zetten. Ik ben nog druk bezig wordt ik op de schouder getikt en geeft Ernst aan dat die naar boven gaat. Ik ga door met proberen wat op de foto te zetten. Nu ga ik ook naar het anker en zie dat ik de laatste ben en probeer het omhoog schieten van het anker te filmen. Boven aan gekomen staan Leonard en Ernst bij de trap met waar blijf je nou? Je wilde toch op tijd thuis zijn voor je Schoonfamilie…. die rot jongens. We varen rustig weer terug naar de haven en voor de sluis missen de mannen van Texel de koffieboot en vragen waar we zijn. Nadat alles weer in de auto’s is geladen en het schip weer spik en span is achtergelaten gaan we voldaan weer terug naar huis. Het blijft leuk hoe de verschillende wrakduikteams met elkaar om gaan. Ik popel alweer om de zee op te gaan. Hopelijk kunnen we weer mooie verhalen vertellen op de wrakduik avond op 21 maart 2020.

Groetjes

Richard Kooistra

Noordzeevirus : scannen,duiken en rode duivels

We willen zaterdag wat scannen in de buurt van Vlieland en zondag weer duiken op onze onderzoek schepen. Het plan is om zaterdag 7:00 uit te varen. Het is al lekker warm in de haven en we zijn allemaal lekker vroeg aanwezig.

Het is een heerlijke vlakke zee met een windje vanaf land. De temperatuur is heerlijk op zee. Bij Vlieland beginnen we strategisch alle punten te scannen, we vinden biljartlakens en stenen en veenlagen en een nieuw wrak. Ernst en ik maken de eerste duik op een plek

waar we verstoring in de bodem zagen dit klopte ook wel de mesheften hadden er mooie kuilen gemaakt en er waren wat veenbulten, na een verkenning hadden we het hier wel bekeken en gingen door naar de volgende. Na verschillende velden te hebben bekeken gingen we terug naar een nieuw wrak.

We gaan met een lichte stroming naar beneden en hebben een prachtig zicht met een hele hoop vis en een prachtig begroeid wrak. Ik ga als eerste weer terug en boven water zien we een paar zeilboten gevaarlijk op ons afkomen de eerste is een Nederlander

en via contact via de Marifoon past hij de koers aan en vraagt of het zo goed is, helemaal top! Alleen zeilboot nummer 2 krijgen we geen contact mee, ook de Kustwacht (VHF16) lukt het niet om contact te krijgen met dit zeiljacht terwijl deze op ramkoers ligt. Ik haal de veiligheidslijn naar binnen en Coen start de motor en op dat moment kwamen er een paar mannen van het zeiljacht naar boven en we wijzen waar ze heen moeten sturen en ze kunnen net op tijd de koers veranderen en zien we de Nationaliteit van het schip en om in voetbal termen te blijven het waren weer de Rode Duivels (Seven Seas BEL139) die gewoon op de automatische piloot zonder bemanning aan dek varen......  En ze waren dichtbij genoeg dat Coen zonder stemverheffing in een bepaald soort Nederlands ze het een en ander duidelijk kon maken.
De mannen onderwater hadden dit ook gehoord en Ernst kwam al naar boven en Peter was bezig de hefballon op te laten en dit duurde net wat langer dan normaal maar toen kwam die ook! De hefballon maakte bijna een opstijging uit het water zoveel lucht was er in gepompt. Wat bleek het anker haakte nog net aan een spant wat niet was opgemerkt en toen die gelicht was ging de hefballon met anker als een raket omhoog.

Hierna gingen we weer terug richting Texel, onderweg vroeg Leonard hoe ons onderzoek ging? Ik antwoord terug alleen wat goud en verder niks de mannen aan boord vinden dit prachtig en zeiden we moeten eigenlijk ook zeggen dat we er met niemand over mogen praten dus dit vulde ik natuurlijk aan op de app. Leonard reageerde met: ook niet aan mij? We reageerden allemaal op de app met nee en lieten de arme Leonard in het ongewisse.

Op de terugweg werden we vergezeld door bruinvissen welke we helaas niet op de foto konden krijgen. Onderweg werden de hakers van de vissers even bekeken, ook hier veel veen en een paar potentiele punten die nog wat verder uit het zand moeten komen. We plagen Coen ook met, dat hij het anker bij het wrak niet erg goed had neer gelegd hij lag wel een meter uit het midden van het wrak! Hij reageert direct met wat zijn jullie ook een stelletje Diva's. We komen op een gegeven moment weer bij een punt wat er veel belovend uit ziet en we besluiten daar even naar beneden te gaan om even een indruk te hebben of dit wrak is zodat we deze kunnen melden bij het RCE.

Het stroomde nog behoorlijk en we blijven even wachten maar op een gegeven moment kan ik niet meer wachten en ga naar beneden het was inderdaad een behoorlijke klauw om naar beneden te komen, maar het was de moeite waard een zwaar houten deel van een wrak met een vis erop geweldig!! na deze verkenning gaan we door naar een ander houten wrak hier hebben we een aantal jaren terug ook op gedoken en toen verdween die weer onder het zand, nu was die weer terug maar is inmiddels op het achterschip weer aan het verzanden.
Ook zien we dat het hout erg achteruit is gegaan dus we moeten haast maken om te proberen dit onderzoek te kunnen afronden. Ik ga weer als eerste naar beneden en ga richting de boeg, wat een geweldig gezicht weer en ook hier is de vis behoorlijk vertegenwoordigd. Ik film en fotografeer alles wat ik kan. Ernst heeft zich de hele dag bezig gehouden met dingen in te meten en notities te maken. Tijdens de terugweg richting Den Helder was er een verschil van hoe het nieuwe wrak erbij ligt, ik denk hij ligt op de kiel en Ernst denkt hij ligt op de kop. Peter hield zich erbuiten. Ik heb inmiddels mijn beelden gezien en geef Ernst toch gelijk. Ook kunnen we Coen weer plagen want het anker lag nu bij het laatste wrak in het zand. Ik zeg ik heb er even een foto van gemaakt hoe het anker ligt Coen. Peter komt er nog even zuinigjes overheen het is maar goed dat we wat zicht hebben en dat we zagen dat we over het wrak heen gingen want we hebben wel bijna 2 meter extra moeten zwemmen om bij het wrak te komen. Coen reageerde met wat zijn jullie ook een stelletje ouwe wijven. Kortom het was een prachtige dag met gewoon 4 duiken. We komen rond half acht weer terug in de haven. Kortom we zijn een klokje rond op zee geweest. De autorit terug naar huis is wel het wel even wakker blijven. Thuis aangekomen heeft Coen, Leonard toch op de hoogte gebracht van ons onderzoek dat we helaas niks hebben gevonden. De duik op zondag hebben we gecanceld omdat er een windje 5 uit het westen werd voorspelt! Mooi om ons huiswerk te doen en de beelden te verwerken.
Al met al een top weekend.

Op naar de volgende duiken, het Noordzeevirus heeft me weer helemaal in de greep.

Gr. Richard