Logboek

 

Araid/Northseadivers/Ghost Fishing/Healty Seas/ Bracenet. 7 augustus 2018
Paar weken geleden belde Sander van Araid Wreckdiving of ik de 8e augustus wat te doen had. Nou, werk bijvoorbeeld zij ik tegen hem.
Ik heb een klusje voor je, vertel, Pascal van GhostFishing heeft gebeld en die komt met een Duitse Cameraploeg en Bracenet, kan jij die aan boord nemen? Nou dat gaat wel lukken, maar naarmate de datum dichterbij kwam veranderde de voorspelling van het weer ook. Toen maar even geappt, kan het niet een dag eerder? En dat kon, dus dinsdagmorgen om 09.20 uur uit de haven van Den Helder vertrokken, om 09.45 uur uit de sluis naar buiten. Het was blad strak de zee, geweldig wat een weertje.

Onderweg naar IJmuiden kwam ik af en toe een zeilbootje op de motor tegen, maar voor de rest weinig, om 11.30 uur kwam IJmuiden in het zicht en drie kwartier later voer ik de Marina binnen. Na even zoeken vond ik Sander. De Mac.O kon ernaast liggen.

Het plan was om 14.00 uur uit te varen en om 16.15 uur te duiken.
De cameraploeg en Bracenet en de duikers van Ghost Fishing en Cor Kuyvenhoven waren er op tijd.

Op een na!
Nee niet deze!

Pascal was wat vergeten en was omgedraaid om het te halen. Dus wachten op de meester.
Maar om 14.30 uur was iedereen er klaar voor, uiteraard nadat we het wel even moesten zeggen tegen Pascal, ik zou eerst de box uit varen zodat de cameraman Sander kon filmen als die de box uit kwam.
Rustig voer hij eruit en passeerde mij in de haven, ik volgde rustig aan stuurboorkant mee.
Het liep redelijk vlot en voor ik het wist waren we de haven uit.
Sander gaf direct vol gas, maar ja de Mac.O gaat niet zo hard als de Araid.
Dus via de marifoon contact dat hij wat dichterbij kwam.


Er werd druk gefilmd, buiten was het spiegeltje vlak en bloedheet, water was niet aan te slepen.
Ook in de hut kreeg ik de camera onder mijn neus gedrukt, probeer dan maar serieus naar buiten te kijken, poe poe.


Ik had voorgesteld om naar de Telgraaf te gaan, dat was maar 8 mijl varen, ik moest s’avonds natuurlijk nog terug naar Den Helder. Om 16.35 waren ze nog niet te water, leken wel een stel kletskousen.
Na enig aandringen ging het spul te water, om 16.50 uur waren ze onder.


Nadat de eerste ballon met net omhoog kwam moest er weer gefilmd worden, dit net haalde wij binnen, was een mooi stukje.
Daarna werd door de regisseuse een interview afgenomen van Bracenet. De Mac.O was nu een studio geworden, wel leuk.


Na het interview kwam er nog een ballon omhoog, die haalde wij ook weer binnen.
En als laatste kwam er een hele serie omhoog.

Hier hing een groot net onder.
Dit net ging aan boord van de Araid.


De cameraploeg moest ik twee keer aan boord van de Araid afzetten zodat die dichterbij konden filmen.
Toen het spul weer terug was wees de wijzer van de klok alweer 18.45 uur aan.
Dus ik riep, ik ga varen!
De duikers die nog even lagen te dobberen achter de boot van Sander klommen erin en Sander kwam er achteraan.


Om 19.15 uur liepen we IJmuiden binnen.
Op VHF16 kwam er een melding van een veiligheidsbericht binnen, uitluisteren op VHF23.
Hoek van Holland, IJmuiden en Texel ZW 6 a 7 Quick.
Oeps en ik moet nog 2,5 uur varen. Wat nu? Dus Kustwacht gebeld, die zij, volgens het KNMI komt hij snel vanaf het zuiden binnen. Wat is wijsheid?
Even werk bellen hoe het morgen staat met werk. Geen probleem, toen was de keuze snel gemaakt, binnendoor terug, leg hem bij vrienden in Zaandijk neer en dan morgen naar Den Helder.
Stel je voor dat de motor kuren krijgt en we hebben windje 6/7.
Nadat iedereen van boord was en na het maken van groepsfoto’s nam ik afscheid van iedereen en voer ik naar Zaandijk via het Noordzeekanaal.
Daar lag ik om 21.30 uur tegen de kant.
Was een lange maar een geweldige dag, iedereen hartelijk bedankt.
Coen van de Mac.O
 

Noordzeevirus : Boeitje schieten

De hele week is het bladstil en bloedje heet kortom ideaal Noordzeeweer.  Alleen moeten de meesten van ons werken. Dinsdagavond zijn we bij elkaar gekomen in Wieringerwerf om een planning te gaan maken over ons NAS 2 project. Hier kwam ik ook een paar collega's tegen, die waren verderop een kraan aan het demonteren voor onderhoud. Tijdens ons overleg hebben we direct een planning voor de zaterdag gemaakt. Dus ja, dan kom ik wel fluitend de rest van de week door. Vrijdag krijg ik toch een berichtje van Coen, het gaat er maar 1 worden, de wind trekt in de loop van de middag aan. Later nog een Appje er is nog een plaatsje vrij. Omdat het een wrak is die niet erg diep ligt en er mooie omstandigheden zijn, besluit ik om een cursist van de wrakduikspecialisatie te vragen. Pim heeft hier wel oren naar en zo hebben we de boot vol. De vrijdagavond nog even met Pim geoefend in de Put van Nederhorst in Joure en een korte briefing hoe het morgen in zijn werk gaat. Daarna de fles gevuld, Sorry buren! Om even voor acht uur sta ik bij Pim voor de deur,  laden we de spullen in en gaan we naar Den Helder, onderweg heeft Pim natuurlijk wat vragen en neemt voor de zekerheid pillen tegen zeeziekte in. We komen ruim op tijd aan en beginnen de boot vol te laden. Ook Coen is vroeg, die wil de boot nog even tanken. Coen: Potverdorie, ik kan niet zo vroeg zijn of jij bent er al! Ook Erik en Remco zijn ruim op tijd in de haven. Nu moeten we wachten op Ernst, maar die kan er niks aan doen want hij woont het dichtste bij. De sluis wil nog een 10 minuten op ons wachten, gelukkig, dit wordt net gehaald! Daarna volgt de gebruikelijke briefing in de sluis, voor Remco is het de eerste keer met de Mac-O, maar heeft wel vele jaren wrakduikervaring op andere schepen. Het is heerlijk weer en een super vlakke zee. Het zonnedek is goed gevuld.

Na een aantal keer over het wrak te zijn gevaren gaat het anker uit.

Volgens de gegevens kunnen we twaalf uur te water. Alleen lijkt het er om 11uur al dat de stroom er behoorlijk uit is. We gaan daarom te water, mijn opdracht was om een decoballon/boei op het achterschip te binden

en daarna met Pim het schip te verkennen.

Erik en Remco doen dit op het voorschip en Ernst maakt wat filmbeelden van het wrak. Pim en ik duiken nadat de ballon geschoten is over het gehele wrak het is echt gigantisch groot, om dit wrak straks in kaart te brengen is een enorme uitdaging. Na een duik van een dikke 80 minuten gaan we terug naar het anker en zien dat de rest is vertrokken.

Ik wacht even tot Pim naar boven is daarna schiet ik het anker omhoog. Boven bij de boot schiet ik uit het pak om te plassen oh dat is lekker!! Tijdens het eten van de lekkere soep van Coen zien we hoe klein de decoballon/boei zijn ondanks de 1,8 meter.

Of wacht we zien  maar één klein stipje! Het blijkt dat ik de decoballon/boei te strak op het wrak heb gezet en hij gaat door de stroming al bijna onder. Omdat wij allemaal op Pim na uit onze pakken waren mocht Pim aan de Decoballon/boei een stootkussen knopen.

Hierna maakte Coen een paar mooie sonar beelden en daarna mocht Pim de boeien losmaken ook dit was geen probleem voor Pim. Daarna wilden we nog wat puntjes scannen en hier kwamen weer interessante dingen tevoorschijn. Op een van die puntjes vroeg Coen of er iemand naar beneden wilde. Ik was de enige die nog wat lucht in de fles had en zei nou laat maar, alleen dacht Coen kanonnen te zien, toen ben ik toch maar even te water gegaan.  Na een kleine twintig minuten de boel te hebben verkent was ook de lucht van mijn ruggenbreker op. Het is dus tijd om het anker weer te schieten. Het was een interessant puntje helaas zonder kanonnen en het moet nog verder uit het zand komen. Zo, we hebben weer genoeg om te onderzoeken. Ik kan niet wachten op de volgende duik. Pim heeft zich kranig geweerd op zijn eerste wrakduik en heeft met recht zijn wrakduik certificaat verdient.

Tot de volgende duik

Groetjes Richard

De Day After.

 

Na zaterdag behoorlijk geslingerd te hebben varen we nu weer een Noordzee op die zich van een rustige kant laat zien. Wat een verschil. Vandaag is Peter, Leonard, Rinie en Joost mee.

Joost en moeder Rinie waren zaterdag ook mee. Joost had zijn pleister weer achter het oor geplakt, die scheen drie dagen te werken tegen zeeziekte. Maar wij hebben er niets van gemerkt, toen we zaterdag in de haven voeren begon het al. Dus Joost had zaterdag een mindere dag, qua zeeziekte. Maar vandaag zag de zee er geweldig uit, een klein rimpeltje op het water maar meer niet, gelukkig was de wind afgelopen nacht gekrompen naar het westen. Windje 2BFT. Wat wil je nog meer als wrakduiker.

We voeren naar de Emden, beter bekend in Den Helder als de kolenboot. Het zag er goed uit aan de oppervlakte, dus we hadden goede hoop. Om 10.15 konden de duikers erin.

Terwijl de duikers beneden waren kwam de Mercuur (sportvisser) dichterbij. Op een gegeven moment kwam hij te dichtbij, dus heb ik hem geroepen op VHF16, ja hij hield er rekening mee was het antwoord, maar de duikers worden er niet vrolijk van zo’n schip boven je hoofd, je kan de motor en schroef horen. Een voor een kwamen ze weer omhoog, Leonard schoot als laatste het anker omhoog. Ze hadden heerlijk gedoken, de spullen werden opgeruimd en een ieder zocht een plekje om bij te kleuren.

Het was echt zalig weer, heerlijk rustig zo zonder de wasserette van zaterdag. We voeren rustig naar het Noorden toe om de volgende duik op het wrak van de Victorie te maken wat we zaterdag zouden doen. We moesten nog wel een tijdje wachten, rond 15.15 konden ze te water. Maar het was heerlijk op zee, de wind kwam er een beetje inzetten maar was prima te doen. In de schaduw werd het wat frisser, dus in het zonnetje blijven.

Om 15.30 uur waren ze weer onder, behalve Rinie, die had het heerlijk gevonden en deed het even rustig aan met de rug. Lekker zitten kletsen met elkaar en voor we het wisten kwam het spul weer aan boord.

Hierna spullen opgeruimd en koers gezet naar Den Helder. In de haven boot gespoeld en schoongemaakt. Was weer een prachtig duikweekend.

Coen van de Mac.O

Een zeer warme dag.

Zoals de vooruitzichten lieten zien zou het vrijdag een hele warme dag worden. Dus deze vrij genomen en afgesproken met Peter, Leonard en Erik om naar zee te gaan. Ernst en Richard konden wel in de avond. Dus de middagduik met 4 man naar buiten, voorspellingen waren Oost 5. Nou dat moet lukken. Vrijdag eerst diesel gehaald en op tijd naar de boot. Alles rustig opgebouwd en de boot bij het hek neergelegen. Wat was het heet. Eerst waren Peter en Leonard er, Erik was iets later, maar ja, die had een heuse ton met duikspullen, die ton was zo groot dat wij dachten dat hij Linda had meegesmokkeld. Natuurlijk waren wij nieuwsgierig, maar helaas Linda was thuis gebleven.

Ik had gezegd om 13.30 uur varen, was wat aan de krappe kant. De sluis draaide redelijk snel dus we waren vlot buiten. Onder het varen leek mijn raam wel te lekken, maar het was het zweet onder mijn oksels, wat was het warm in de stuurhut. Het gas moest er even op en met de kentering waren we boven het wrak. Even kijken met de sonar en ja hoor gooien maar, anker lag direct vast. De mannen kleden zich om, er stond wel een golfje dus vasthouden was het advies.

Erik was nog nooit op dit wrak geweest, het is een heel oud wrak en ook niet meer als schip te herkennen, maar er liggen veel artefacten om te bekijken.

Na 50 minuten kwamen de duikers weer omhoog. Leonard bleef 55 minuten weg en blies het anker omhoog met de hefballon.

Het zicht was prima zo vertelde ze. Toen alles weer binnen was koersten we weer richting Den Helder waar we Ernst en Richard gingen halen voor de avondduik.

Onderweg werd ik op VHF62 opgeroepen, het was Lars Dekker van Araid Wreckdiving, die was met de boot van Pa op stap en had een duik op de SS Madrid gemaakt. Hij zag mij op de AIS en terwijl wij doorvoeren naar het Oosten kwam Lars uit het Zuiden naar ons toe, in het Molengat zat hij naast ons.

Na een praatje op de marifoon gingen zij via het Schulpengat weer richting Egmond. Om 17.00 uur voeren wij Den Helder binnen en waren wij precies op tijd bij de sluis. We hadden voor een keer aan de buitenkant afgesproken zodat wij niet hoefden te schutten. De sluiswachters waren zo vriendelijk om de slagboom open te doen zodat Ernst en Richard de duikspullen  aan konden geven. De flessen van de eerste duik gingen even in de auto van Ernst, dat scheelde weer gewicht. Om 17.15 uur voeren we met 6 man weer naar buiten. Leonard was ondertussen  met het eten begonnen, ik koerste naar het Molengat en zocht een ankerplekje uit de golven. Bij Paal 8 zag het er redelijk uit, dus daar geankerd. Het zag er heerlijk uit wat Leonard had gemaakt, nasi met saté en een ei in kokossaus, geweldig. De zakken met kroepoek vlogen door de boot. Hij had van alles mee, augurken, saus en gebakken uitjes, helemaal top. Iedereen had een plekje in de boot gezocht om te genieten van de heerlijke maaltijd, we moesten het natuurlijk ook nog even over de ton van Erik hebben, we weten nog niet wat het is, het kan ook een bijzettafel zijn.

Na de afwas en dat was alweer om 19.00 uur haalde we het anker op en zette koers naar het volgende wrak. De wind was ondertussen eruit gegaan en de golven waren een stuk minder dan de vorige duik, om 19.30 uur waren we boven het wrak, eerst even sonarren en autochart bijwerken. Na voor de derde keer op het wrak te komen gaf ik het sein om het anker te gooien. Ik wilde vlak bij de ketels ankeren. Direct kleden de mannen zich om, want de kentering kwam er al in.

Het zicht aan de oppervlakte was goed, nu maar hopen dat het beneden ook goed is. In de boot was het goed vertoeven, het zonnetje ging al laag staan en de temperatuur was nu heerlijk. Ben maar lekker op het voordekje gaan zitten en genieten van dit moois. Wat was het zalig aan boord, ook om dit met zo’n goeie ploeg enthousiaste duikers te doen. Je moet zoals Richard altijd zegt in zijn verhalen last hebben van het Noordzeevirus. Na 55 minuten kwam de eerste weer terug, geweldig wat een heerlijke duik.

Mooi wrak. De een na de ander kwam terug. Leonard weer als laatste. Om 21.30 was alles weer aan boord, nog even een puntje checken om vervolgens weer naar Den Helder te varen.

Begon al donker te worden, toen we Den Helder binnen voeren was het donker, rustig voeren we richting de sluis en hadden flinke lol met elkaar, was een prachtige dag.

Om 23.00 uur was alles van boord en de boot weer klaar voor de volgende trip.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: De Wasserette

Na vorige week een heerlijke dag duiken was het zaterdag weer de hoogste tijd om de zee op te gaan. Dus gingen alle lijntjes open, zelfs facebook, desondanks waren er nog twee plaatsjes vrij. Ik ging fluitend met de auto en pik Otto onderweg op en door naar Den Helder. Ik was niet eens de eerste, de schippers waren er en ook Harry, Reinier en Leonard waren er al. Alles was weer ruim op tijd aan boord. De hele week was het zeetje vlak, en ja vandaag weer een windje Noord 4 en later oplopend naar 5, nadat we Jeroen hebben op gepikt hebben uit de KNRM  haven haal ik de fenders naar binnen, maar door de golven word ik behoorlijk nat, ik heb mijn zout water wasbeurt al gehad. De ruitenwissers op de Mac-O doen hun werk ook weer om het zeewater af te voeren. Ik zeg tegen Coen waarom pak je al die golven? Nou ik heb wat vogelpoep op het dak, dat kan ik direct er even afspoelen..... De planning is dat wij op de Fortuna gaan duiken en de Red Rover de eerste duik op de E47 gaat maken.Na een klein half uurtje op het wrak te hebben gelegen kunnen we te pak en geven Joost en Rinie wel aan dat ze toch wel wat katterig worden.

Zoek de verschillen.

Dus maar gauw te water.

Het zicht onderwater is goed, op het wrak is enorm vele jonge vis en een hoop wrakstukken, gewoon veel te veel om tijdens één duik te bekijken en voor ik het weet is mijn tijd om.

Bovenwater zie ik dat de golfen toch gestegen zijn. Rinie wil zich afdrogen maar nu blijkt dat haar handdoek door de Mac-O netjes in het zout is gewassen en zat nog in de week. Rinie had het buiten in de bak laten liggen en ja de golven hadden de bak netjes gevuld. Coen en ik hebben de Handdoek maar even uitgewrongen en werd netjes opgehangen om te drogen. Dit blijkt niet zo goed uit te pakken, hierover later meer. We varen nu rustig met de golven mee richting de Red Rover die ook naar de volgende duikstek vaart. We komen elkaar spoedig tegen en we maken wat foto's en gaan rustig richting de Victory voor de tweede duik.

Het is heerlijk weer en op het zonnedek wordt genoten van de zon.

Terwijl we lekker varen met golven die net te hoog zijn om een soepje te maken. We zien ook steeds meer witte kopjes en denken, moeten we voor anker gaan of voorzichtig blijven varen tot het tijd is, we draaien even in de wind en weten nu zeker als we verstandig zijn maken we de duik hier niet. Bij de Red Rover twijfelen ze nog. We zeggen gooi de boot maar even in de wind dan weet je het. Er wordt nog wat gemord door de mannen van de Red Rover en er wordt toch besloten om naar de Loodsboot 12 te gaan.

Tijdens het varen is het zonnedek gauw leeg en staan er een paar half verzopen katten in de kajuit. Bij de loodsboot 12 aangekomen kunnen we direct te water en tijdens het omkleden zie ik dat de handdoek  helemaal doorweekt is, dus heeft het tweede was programma gehad en ik zie ook de schoenen van Joost, deze staan ook helemaal vol water of zoals Joost het noemde helemaal verzadigd van water. Kortom deze waren ook goed gewassen in het zoute water. Ik zie het water en denk,  het is slecht zicht, gelukkig valt het enorm mee. We hebben toch wel een meter of twee zicht. Na ruim een half uur maak ik de opstijging en ruik een lekker soepje aan boord van de Mac-O het smaakt na deze fantastische dag uitstekend. We gaan weer rustig met de beide boten richting de haven.

In de haven praten we nog even met Bertus de zeehond en zit deze dag er weer op voor mij. De Mac-O gaat morgen er weer op uit en ik ga het pak even naspoelen in de Joure. Je kan niet alles in de wasserette van de Mac-O wassen dan slijt het alleen maar.

Volgende week maar weer eens kijken.

Tot de volgende duik,

Richard