Eindelijk was hij daar weer, de wrakduikavond. Na een paar maanden van voorbereiding hadden we alles voor elkaar.
Nu nog de mensen die in willen schrijven. Dat ging minder snel dan ik had verwacht.
Nu was het vorig jaar ook in de laatste twee weken dat de mensen gingen reageren.
Maar meestal ben ik degene die me daar nogal druk overmaakt, terwijl mijn mede organisatoren me uit staan te lachen. Die zeggen dan, wacht maar tot de laatste week.