Logboek

Noordzee virus eerste van het jaar.

Ik kreeg donderdag een appje of ik zondag ook mee kon voor 1 duikje en wat scannen. Tja ik ben de zondagmorgen ook altijd met de 1* aan het oefenen, dus ik zeg ja dat gaat wel lukken.Ik meld me bij de cursisten en instructeurs voor zondag af en regel een vervanger zodat het oefenen door kan gaan. Het weer is schitterend en ik verheug me weer op een duikje op de oude wrakken. Nadat we alles aan boord hebben geladen vertrekken we richting de KNRM haven om nog een extra duiker op te halen.

Zo zijn we met 6 man en 5 duikers aan boord. We vertrekken naar zee ik zit lekker achterop van de zon te genieten en komt Jeroen bij mij en zegt ik ga nu op een wrak duiken welke ik zelf heb zien vergaan!

Dat is voor het eerst! Oh het wordt dus de veerpont die vorig jaar is vergaan...... Voor we gaan ankeren spelen we eerst nog wat met de nieuwe sonar van Coen en hij maakt mooie beelden, echt een aanwinst. Alleen hoe je alles instelt vergt nog wel wat oefeningen.

Eenmaal voor anker lijkt het beeld onderwater redelijk, niet super maar ja, we zien wel, we zijn op een vlakke zee en met mooi weer, wat wil je nog meer. Jeroen gaat als eerste te water gevolgd door Ernst en ik volg Ernst.

Het water lijkt inderdaad redelijk tot een meter of 18 daarna wordt het rap minder en bij het anker houdt het bij max een meter wel op. Het anker ligt boven op het wrak welke op de kop ligt.

Ik begin zo goed en zo kwaad als het kan het schip te verkennen nou met dit zicht valt het niet mee. Ook is de kajuit al behoorlijk verzand waardoor het nog moeilijker te herkennen is. Ook zijn de relingen al behoorlijk vervormd.

 De tijd vliegt en ik begin met de opstijging en onderweg kom ik Jeroen tegen.

Die heeft het ook lang vol gehouden. Ondertussen ben ik ook benieuwd hoe de Paralenz het heeft gehouden. Ik wil deze gebruiken voor onze onderzoeken en filmpjes van de wrakken te maken. Ondanks het slechte zicht en mijn felle duiklamp heeft hij het toch redelijk gedaan. Hier ben ik erg blij.

Ik ben nog niet aan boord of Leonard heeft de hefballon al omhoog geschoten, Peter en Ernst hadden het namelijk al snel bekeken op het wrak. Bovenwater waren we het er allemaal over eens hier hoeven wij niet meer op te duiken! Coen had weer een lekker soepje gemaakt en tijdens het scannen genoten we van het bakje soep alleen waren de voor ons bekende wrakken verdwenen onder het zand er stond meer dan 2 meter meer zand dan vorig jaar. Gelukkig waren er andere wrakken die zich wel lieten zien en hier kregen we super beelden van de nieuwe sonar. Het water leek hier wel snert dus hoef je hier voorlopig niet te duiken. Hierna gingen we terug naar de haven dit was de eerste en hopelijk volgen er spoedig meer met beter zicht. Ja het was een lange winter..........

Welkom zomer!

Richard

Northseadiver

17 februari 2018.

Northseadivers mee op de;  Joke Dijkstra,  KNRM  Den Helder. De Northseadivers hebben de afgelopen twee jaar met een SAR oefening mee gedaan als drenkeling. Nu wilde de schipper, die ook met ons mee duikt,  iets voor ons terugdoen. We moesten ons verzamelen om 10.00 uur in het boothuis te Den Helder. Daar aangekomen stond de koffie al klaar en begon Jeroen(Schipper) met zijn presentatie,

na de presentatie had hij nog een interessante film voor ons. En na deze film mochten we nadat we een reddingsvest hadden aangetrokken aan boord van de Joke Dijkstra.

Na de film vroeg Jeroen of er iemand was die nog even wilde zwemmen, maar weinig geluid, ohh er was iemand die riep dat Coen wel wilde, oeps, ik moest vanochtend nog krabben. Maar natuurlijk wilde hij dat wel. Dus pak aan en aan boord.

De schipper voer de reddingsboot rustig de zwaaikom in bij de marinewerf en draaide daarna naar buiten.

Het gas ging erop, wauw wat een kracht en snelheid, 30 knopen op de gps. Eerst een paar kunstjes met de voortstuwing, om de as draaien, geweldig wat een elegantie.

Hierna riep de schipper of ik wilde sturen, nou echt wel, vaar maar even op een westelijke koers zei hij. Weg bij de veerboot, maar Coentje was nog even aan het oriënteren, dus voer pal oost. Maar al snel dirigeerde ik de boot naar het westen en voer richting het Schulpengat.

Wat stuurt dat prachtig, even terug naar 10 knopen en trek een hendel terug waardoor de boot om zijn as ging draaien en andersom, mooi hoor. Hierna nam de schipper het weer over en werd ik even later verzocht om overboord te springen, nou maar al te graag, ik lag er binnen twee tellen in.

Sodemieter dat is koud aan de handen. De boot voer weg en daar lag ik dan, zwemvest blies zichzelf ook op toen ik te water raakte dus ik dreef lekker. Maar wat is dat nu, er lijkt wel iets te lekken op een plek waar je dat eigenlijk niet wil. Langzaam via het kruis liep er water in het pak, holy moses, waarom daar. Maar wij bikkels hoor je niet, brrrrrrrrr. Even later kwam de boot alweer dichterbij en voer achteruit met de klep naar beneden en schepte mij zo uit het water.

Wat een mooie ervaring. Iedereen mocht even sturen en daar werd gris gebruik van gemaakt.

Iedereen had het naar het zin en genoot.

Om 12.30 uur waren we weer aan de kant en kregen we nog een rondleiding op de verkeerscentrale.

Een topdag.

Jeroen en bemanning hartelijk dank.

23 september 2017

File bij de Stadt Emden.

We hadden afgesproken dat we om 08.00 uur zouden vertrekken. Iedereen was op tijd,  Glenn, Marco, Richard en Vincent. Marco zou vandaag zijn eerste Noordzeeduik gaan maken, dit naar aanleiding van zijn wrakduikspecialty, dit onder leiding van Richard. In de sluis even een korte briefing wat de bedoeling was. Het plan was om naar het wrak van de Stadt Emden te gaan wat voor Callantsoog ligt. Is zo’n 1,5 uur varen voor de Mac.O. Na de sluis de VC opgeroepen en daarna naar buiten richting het zuiden. Na Kaaphoofd haalden we de Hendrik Karssen en de Mercuur in, beide met sportvissers die nog wat makrelen wilden vangen. Ondertussen kwamen de Appjes van  Araid Wreckdivers ook al binnen. Waar we zaten? Nog 3.8 NM gaf ik door, zij moesten nog 2,3 NM. We hadden afgesproken dat wij op de Stadt Emden gingen en zij op de VP1109, die ligt 0,5 NM verder de zuid in. Aangezien dat Sander zijn boot ongeveer een keer sneller gaat dan die van mij kwamen ze ons al begroeten. Samen voeren we richting de wrakken.

Maar bij het wrak aangekomen zag ik al een bootje liggen die met ons in de sluis had gelegen, het bootje lag wel een stukje van het wrak af, dus ik riep tegen Richard pak het anker maar hij moet er in één keer op, terwijl Richard met het anker klaar stond begreep het kleine bootje dat hij niet goed zat en kwam al onze kant op, maar het wrak was al zichtbaar op de fishfinder en gaf ik het sein dat het anker erin kon. Op het moment dat het anker beneden was kwam het bootje dichterbij en riep ik dat we straks gingen duiken en of zij dan ruimte wilden houden zodat de duikers geen haken in hun pak zouden krijgen. Dat was geen probleem. Ondertussen kwamen de twee schepen die we ingehaald hadden ook onze kant op, maar even de Hendrik Karssen oproepen, via de marifoon overlegt en er was meteen een goede samenwerking, ik zou een seintje geven als we te water gingen en ook als we er weer uit kwamen. De schepen hielden tijdens de duik allemaal afstand. Super.

Marco ging samen met Richard naar beneden want met de eerste wrakduiken  moet er begeleiding zijn. Alles ging redelijk soepel, zag ook geen stress bij Marco dus had er een goed gevoel bij.

Naar Glenn hoeven we niet te kijken die is de rust zelf. Na de duik hoorde ik van Richard dat het prima was gegaan met Marco.

Na het duiken de Hendrik Karssen en de rest bedankt voor de goede samenwerking en de schipper meldde nog, dat het zo ook kon, gewoon fatsoenlijk overleg! Helemaal mee eens. Schippers bedankt!! De Araid lag ook alweer los van het wrak, dus even een roepje  of alles binnen was, dat was zo, we komen even jullie kant op. Na wat papieren afgegeven te hebben en wat overleg

gingen zij weer richting IJmuiden en wij naar het Noorden voor het tweede wrak.

We zouden de Victory pakken voor de tweede duik. Dat wrak ligt op stuurboordkant en voor Marco zijn tweede duik is dit wel een mooi wrakje voor oriëntatie. Terwijl wij naar het Noorden voeren liet ik Richard het certificaat voor eerste Noordzee wrakduik tekenen. Daarna overhandigde Richard het certificaat aan Marco, in de enveloppe zat ook nog wat documentatie over het wrak en ik had een logboekkaartje van de Northseadivers  toegevoegd.

Dit werd enthousiast ontvangen. Een paar mijl voor het wrak zag ik dat er een redelijk groot schip net voorbij de Victory lag, even op AIS kijken , het was de Marinus G, maar even roepen op VHF16, geen antwoord, nog maar een keer, weer geen antwoord, dat is vreemd, niemand op de brug?

Het schip lag op nog geen 200 meter voor het wrak en de eb was lopend dus als hij zand aan het innemen is kan je het zicht wel vergeten op de Victory. Dan maar ander wrak pakken maar met laagwater op de Madrid is ook niet super. Aan de andere kant, misschien hebben we mazzel. Ik gaf het sein dat het anker overboord kon, ik vermoedde dat het anker tussen de stoommachines en de ketels lag, Richard riep al, ik zal wel weer het zooitje knap leggen beneden, haha.Het water zag redelijk groen, dus dat viel tegen.En dat bleek tijdens de duik ook wel, 1 meter zicht.

Maar goed iedereen had zich vermaakt en voor Marco was dit ook eigenlijk wel gelijk de vuurdoop van 6 meter zicht naar 1 meter, dan weet je gelijk hoe het kan zijn op de Noordzee.Na de tweede duik ruimde we alles weer op en voeren we via het Westgat weer naar Den Helder, ik zou eerst via het Molengat naar Den Helder varen omdat het spring laagwater was en het Westgat verandert nog weleens kwa diepte. Toch maar proberen, nou er zaten behoorlijk ondiepe stukjes tussen en het was zelfs tot 1,2 meter dat het terug liep, daar maar even stationair.  Maar we kwamen ongeschonden het Westgat uit en daarna kon het gas er weer op. In de haven getankt en schoongemaakt. We hebben een prachtige dag gehad met een super vlakke zee en heerlijk zonnetje.

Coen van de Mac.O

Wisselvallig.   30 september 2017

Het zag er voor zaterdag redelijk uit, ik had al wat mail en apps gekregen van mensen die wilden duiken, dus animo genoeg. Donderdag kreeg ik weer wat afberichten dus even afwachten. Schipper Hugo kon helaas niet dus de app was niet nodig. Ik wilde ook nog wat scannen met de towfish van Martin Boone uit Breskens die ik mag testen, dus eentje minder kwam wel goed uit. Om 08.00 uur vertrokken we uit de haven, de sluis stond al klaar, dus we waren snel buiten. Even Jeroen oppikken in de KMJC bij de Joke Dijkstra

en daarna richting het Molengat. We zouden de eerste duik op de E47 (sub 1eWW) maken, want ik wilde wat meer naar dieper water omdat vorige week bij de gronden het zicht beroerd was. De E47 staat in de boeken als "Lost by unknown cause in the Northsea, probably a mine, 20-08-1917". Het water was helemaal zwart dus dat zag er goed uit. Om 09.30 uur konden de mannen erin, het was een heerlijk zeetje, niet vlak maar zeer prettig.

De temperatuur was ook niet verkeerd. Ik kon de duikers aardig zien zakken dus helder genoeg, nu maar hopen dat het beneden ook zo is.

Ik had het anker er iets overheen gegooid zodat de duikers met afdalen het wrak al konden zien liggen. Het anker lag er 5 meter overheen, Leonard heeft het anker tegen de romp aangelegd.

Ernst kwam als eerste boven en had een top duik gehad. Goed zicht en mooi wrak. Nadat alles weer binnen was heb ik de towfish aangesloten en zijn we E47 gaan scannen. Ik achterop met de lijn en de fish. Maar zelfs bij rustig varen wilde hij niet veel dieper dan 15 meter boven de bodem. Maar het werkt wel en daar ben ik blij om.

Wat nu welk wrak,  laten we maar eens kijken bij het Westgat hoe daar het water is. En dat zag er redelijk uit, dus nu dat puntje van de vorige keer even bekijken. Dat zag er helemaal goed uit.

Nu het zicht nog, dat viel ook mee. Nu nog even wachten op de kentering. Jeroen zei tegen mij volgens mij vaart daar de visarend, die was nog een behoorlijk eind weg, ik zeg het  lijkt wel een kotter, maar op zaterdag laat in de middag is dat wel vreemd, die liggen binnen. Maar het was inderdaad de Visarend (kustwacht). In de verte koerste hij recht op ons af, even later ging hij weer de andere kant op, totdat zijn boeg recht op ons af kwam. Even later lag hij stil, toen zeiden wij al de rubberboot zal er wel ingaan. En inderdaad 5 man sterk.

Twee man kwamen aan boord, marchaussee en douane. Papieren werden gecontroleerd en binnen werd er nog onder de banken gekeken. Nog wat vragen heen en weer.  En toen gingen zij weer. Ondertussen was de wind sterker geworden en bouwden de golven op. Om 14.30 uur konden ze naar beneden, ze bleven lang weg dus dat was goed. Het water aan de oppervlakte zag er goed uit.

Jeroen kwam als eerste boven

en had een prachtige duik gemaakt, maar toen hij boven kwam verbaasde het hem dat hij zo in de golven lag, dat is best wat meer geworden riep hij. Een kwartier later kwam de ballon met het anker omhoog. De spullen werden weer aan boord getrokken, de spullen werden opgeruimd en via het Westgat naar Den Helder.

Was een prachtige dag.

Coen van de Mac.O

2 en 3 september 2017.

4 wrakduikteams.

Op donderdag de App maar weer eens gebruikt om te kijken of er nog duikers waren die naar zee wilden. Maar het bleef aardig rustig op de App. Dus de vaste ploeg gecheckt, daar waren er ook nog van op vakantie. Maar de voorzitter van de Stimon had zich al een week daarvoor aangemeld en Erik Bronsveld van Murene ook, Ernst kon ook en de vierde was Jolanda van de Lamlash.

Dus 4 Wrakduikteams aan boord, rond 09.30 uur afgesproken en de eerste duik zou bij de route zijn. Er stond nog wel een knobbeltje in het Molengat, het was tenslotte Noordenwind dus dan krijg je hem daar ook. Maar toen we meer bij de route kwamen was het prima te doen. Golven werden wat langer waardoor het beter vertoeven was aan boord. Eerst even met de sidescansonar aan de gang om wat plaatjes te scoren voor eventueel verder onderzoek van dit wrak. Met de kentering gingen de duikers te water, het zag er goed uit boven water, dus ik hoopte dat ze goed zicht hadden.

Na een halfuur kwam de eerste boven met de mededeling dat het anker wel heel ver naast het wrak lag, wel 40 meter! He! hoe kan dat nu? Ik had het wrak toch duidelijk op de dieptemeter. Dat was een tijd geleden dat ik zo slecht gemikt had. Maar goed iedereen had het wrak gezien omdat Ernst door bleef zoeken. Na deze duik gingen we nog even kijken voorbij de route en toen zakte we weer af naar het oosten om daar de tweede duik te maken.

De tweede duik werd een ondiepe, 10 meter. Ook daar super gedoken met redelijk zicht. Na de duik rustig terug gevaren naar Den Helder. We waren op een redelijke tijd in de haven.

3 september.

Met 4 personen naar buiten. Dit keer het NH wrak. Een oud koopvaardertje van hout. Het veld is wat groter geworden dus interessant voor onderzoek. Dit keer gingen we voor 1 duik. Hugo, Ernst, Jolanda en Ik.

Dus ook dit keer weinig duikers. Prachtig weer en geen opstappers. De duikers hadden prima gedoken op dit wrak, allemaal vaatjes met ijzer liggen hierop. Maar is een grote klomp geworden. Blijft weinig bespaart in onze mooie Noordzee.

Na een rustige vaart terug kwamen we achter in de middag weer in de haven terug.  Boot schoongemaakt en af getankt.

Twee heerlijke dagen.

Coen van de Mac.O