Logboek

30-10-2016

Het zag er voor het weekend goed uit om weer naar zee te gaan. Maar zaterdag ging even niet want ik had andere verplichtingen. Dus werd het zondag. Er hadden er al een paar door de week aangemeld dus de app hoefde niet gebruikt te worden. 11.15 uur varen had ik gezegd. Iedereen was keurig op tijd. Bootje vol geladen en via de sluis naar de KNRM steiger om Jeroen op te pikken en daarna via het Schulpengat naar buiten. Bij de verkenner afgemeld bij de centrale en richting het wrak. Maar ernst had nog een paar puntjes waar we moesten kijken, op één puntje hadden we wel iets maar het was niet noemenswaardig dus dan maar door naar Voorpostenbootje 1109. Anker erin en nog even wachten tot de stroming wat minder werd. Jeroen ging als eerste naar beneden en het water zag er perfect uit, veel plezier riep ik en weg was hij.

Ik kon hem wel tot 10 meter volgen zo helder was het water. Daarna ging de rest overboord. Ernst, Peter en Leonard. Ik stond zelf te genieten dat ik al die duikers kon volgen. Mocht ik toch ook maar weer speelde er even door mijn hoofd. Maar ja dat is over, helaas. En wat hadden we een prachtig weer, de jas hoefde niet aan, heerlijk.

Met laagwater hadden we 22 meter water, Peter was de enigste met nitrox dus die verwachte ik als laatste. En dat was ook zo, de kentering duurde ontzaglijk lang, de duikers die omhoog kwamen met een loodrechte opstijging aan de ankerlijn.

Stroming was er niet. Dat bleek ook wel toen de hefballon omhoog kwam, ik zij nog tegen Jeroen die al boven was, we mogen wel opletten de ballon komt straks achter de boot omhoog. En opeens zag ik de ballon omhoog komen, het was zo helder dat ik hem allang aan zag komen.

Wat een prachtige dag zo aan het eind van het seizoen. Op een gegeven moment heb ik mijn oordopjes maar in gedaan, leken wel een stel kippen die voer kregen. Heb je dat gezien? Neee maar heb jij dat gezien? Neeeee, zo mooooiiii. Dus het zicht was 10+ meter. Toen ik een blikje bier pakte voor de terugweg werd het wat rustiger. Mannen ik heb genoten.

Coen van de Mac.O

23 oktober 2016

Het weer zag er redelijk uit voor de zondag. Dus de app eruit op donderdag, 3 duikers , dus we gaan. We hoefden niet zo vroeg uit te varen, om 11.30 uur pas en in het gebied waar we zouden duiken hadden we bijna 2 uur de tijd. Richard en Peter gingen direct uit de haven mee en Jeroen zouden we oppikken bij de Joke Dijkstra (reddingboot Den Helder). Nadat we Jeroen aan boord hadden gingen we naar het Westgat, daar tussen de bankjes door naar dieper water. Nou ja diep, dat viel ook wel mee. Peter ging als laatste overboord, die was een beetje katterig want er stond nog een lekker golfje met hier en daar een kopje erop. Was geen deining maar een echt golfje. Dus opeens ging snel de nekseal dicht en binnen twee minuten was hij vertrokken.  We lagen wel volgens mij rond om in de spiering of een andere kleine vis want het barste van de Jan van Gents en meeuwen.

Na 50 minuten kwam de eerste boven met de tweede op de vinnen en al spoedig kwam ook het anker omhoog. Gauw de spullen binnenhalen en naar het volgende wrak, dat was de Mary Emma. Anker erin en Jeroen ging als eerste en Richard  5 minuten later, Peter hield het voor gezien. Wat nu Jeroen alweer boven? Wat is er aan de hand. Nou Coen ik weet niet waar je het anker neer gegooid hebt maar ik zie totaal niets daar beneden. Het is een compleet zwart gat. Nou kom maar aan boord.

Dus nu even wachten of Richard het wel ziet daar beneden. En jahoor niet veel later kwam de ballon aan de oppervlakte met het anker eraan. Richard kwam er al snel achteraan. Nou dit is ongelofelijk zo dicht bij dat andere wrak maar hier is het zicht nul riep Richard.

Toen alles aan boord was pakte Peter het roer en voeren we via het Molengat weer naar Den Helder toe. Jeroen weer afgezet bij de reddingsboot en wij naar de sluis.

Was weer een heerlijke dag.

Coen van de Mac.O

8-10-2016.

Het weer voor het weekend zag er goed uit. We hebben weer een wrakje opgespoord waar we wat meer van wilde weten, dus even de kentering opgezocht want het kan daar nog al eens verschillen. We hadden een lange duiktijd, want het wrak ligt niet zo diep. Op zaterdag waren we met 5 personen, we hoefden niet zo vroeg weg, dus dat was wel lekker. Iedereen was op tijd, dus touwen los en richting sluis. Het was rustig water  daarom konden we lekker vaart maken ondanks dat we stroom tegen hadden.

Erik Bronsveld van de Murene was ook mee, Ernst kwam uit de nachtdienst, die had al gemeld het vooronder is voor mij. We probeerden rustig te doen maar dat lukte niet helemaal.

Om 11.00 konden de mannen te water, het zicht zag er goed uit aan de oppervlakte en later bleek beneden ook. De eerste kwam na 1 uur en 30 minuten weer eens boven, daarna volgde de rest, prima gedoken en goed zicht. Nadat alles weer binnen was gingen we rustig terug naar Den Helder. Was een heerlijke dag op zee.

9-10-2016

Zondag,

Ik kreeg zondagochtend een appje van Robin Hoole dat zijn boot onverwacht niet uitvoer, dus of hij met ons meekon. Ik zat eigenlijk al vol, maar ook vandaag gingen we voor één lange duik, dus hij kon er nog wel bij. Dan wordt het wel wat druk aan boord maar het gaat nog. Jack Oomen ging ook mee, die was wel heel vroeg in Den Helder ruim een uur te vroeg. Toen alles in de boot lag vertrokken we naar zee. Het was minder mooi dan zaterdag maar prima te doen. We gingen weer naar hetzelfde wrak, Jack vroeg nog zullen we de drone even laten vliegen of doen we dat op de terugweg. Ik zei doe dat maar op de terugweg. We kwamen in de buurt van het wrak, op mijn teken ging het anker overboord en we lagen  spoedig vast. Rustig aan kon iedereen zich omkleden, was wel een beetje chaos in de Mac.O.

Toen alles overboord was had ik heerlijk de ruimte. Het weer was wisselvallig, van motteren tot regen. Robin kwam als eerste terug,  Robin had goed gedoken maar heeft liever stomers.(hahaha) Maar ook dit is leuk, een stuk geschiedenis wat hier op de bodem ligt.

De een na de ander kwam weer aan boord, Jack heeft alles gefilmd dus we zijn benieuwd naar Filmpje volgt!  Met de drone vliegen werd niks omdat het nu echt ging regenen, daardoor kwam iedereen in de punt van de boot en werd de boot wat zwaar aan de voorkant. Beetje gas erop maar puntje bleef wat in het water drukken. Toen we in de sluis lagen knapte het weer op, het werd zelfs warm. In de haven nog even nagebabbeld en daarna ging ieder huiswaarts. Maar oeps wat ligt daar nu in de boot ? de muts van Jack. Gauw op FB te koop gezet met foto. Van Jack O naar Coen O.

Ik was nog maar 5 minuten thuis toen ik bericht kreeg van Jack met de vraag wat is het adres. Een halfuur later was hij weer in het bezit van zijn muts.

Coen van de Mac.O

15-10-2016

Ik had laatst met Ernst diverse puntjes nagelopen, zo kwamen we ook in de buurt van de Mary Emma. Britse Bark op stoom van 446 ton. Gezonken op 8 februari 1885. We waren er een paar keer met de sonar overheen geweest om het wrak weer even goed in beeld te krijgen. We hadden het idee om gauw weer eens te kijken hoe het beneden eruit zag. En dat was vandaag. We waren vandaag met z’n vieren dus hadden we goed de ruimte. Het was wisselvallig weer met mist. Dat we de verkeerscentrale opriepen kregen we al gelijk het bericht dat het zicht beperkt was buiten. En inderdaad het was wat mistig. Via het Molengat gingen we naar buiten, bij de M E draaiden we over bakboord naar zee. Afgemeld bij de centrale en op weg naar het wrak. We waren er al snel, ik had gekeken voor de stroming en we moesten er met een kwartiertje in, maar het water stroomde al niet meer, dus te water.

De mannen waren snel vertrokken, de wind trok wat aan dus de kopjes kwamen op de golven. Halverwege kwam Ernst de camera terug brengen. Zo zei hij, houd je het nog vol, je ligt best te slingeren. Ik vertelde dat het weer wel omsloeg maar waarschijnlijk door die bui boven Den Helder.

Dus ga maar weer duiken.

En weg was hij, de flessen werden aardig leeg gemaakt, ook nu weer anderhalf uur. Het zicht was goed 2 tot 5 meter met laagwater. Maar de diepte in de geul hooguit 9 meter. Dat is mooi duiken, Noordzee op een wrak en maar 9 meter water.

Na het duiken nam Ernst het roer en ging ik een luchtje scheppen aan dek. Nog even genieten van de Noordzee. Om 14.30 uur waren we weer in de haven.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: The Man's Cave

Ik ben met Annerie, mijn vriendin en haar moeder en broer bezig met de staande mast route richting Zeeland aan het varen en we zijn al een goede week onderweg en hebben Dordrecht gehaald en hier zit de stroming en wind een beetje tegen en krijg ik een berichtje van Coen hoever we zijn met de reis. Ik meld dat we in Dordrecht zijn en toch een paar dagen varen hebben. Coen zegt dat hij woensdag uit wil varen en vroeg of ik mee wilde. Het zal niks worden we willen woensdag pas weer vanuit Zeeland naar huis gaan. Alleen bij het plannen van de volgende routes met de zeilboot zien we dat Zeeland niet op tijd gehaald kan worden. Omdat we daardoor dinsdag weer terug gaan app ik maandag naar Coen of er woensdag nog plaats is. Hij meldt mij dat we dan met vijf personen zijn en het één duik is. Dus ik zeg tot woensdag en woensdagmorgen laden we de Mac-O in en vertrekken we over een vlak zeetje naar het wrak, ondertussen wordt er behoorlijk gepraat door de mannen. Omdat we met meer mannen dan normaal aan boord zijn en er twee voor in het vooronder met de tablet's aan het spelen zijn. Is de balans van de Mac-O ook een beetje verstoord en duikt die af en toe lekker in het water. Even voorbij de haven gaat de AIS uit. We hebben namelijk nog een paar puntjes van Ernst die we moeten bekijken.

Dit kunnen weer interessante nieuwe wrakken en weer een stukje geschiedenis wat ontdekt kan worden. Na het scannen gaan we naar ons wrak toe. (Madrid) Wanneer we op het wrak zijn aangekomen zijn gaat het anker overboord en omdat de stroming er al bijna uit is maak ik me alvast zover klaar voor de duik.

De andere mannen doen dat ook en het is behoorlijk druk in de kajuit van de Mac-O en Coen zegt het lijkt wel een man's cave met al die kwebbelende mannen. Ze waren allemaal zo druk bezig met hun verhalen over het duiken en over al de verschillende wrakken. Het is net of ze elkaar jaren niet hebben gezien terwijl dit slechts een paar weken geleden is.

Dus heb ik ook gelijk een titel voor dit verhaal. Bij het te water gaan is er inderdaad geen stroming meer dit merk ik ook wanneer ik aan het foto's maken ben al het stof blijkt gewoon te blijven hangen, hierdoor kan ik niet echt veel foto's maken terwijl het zicht toch wel beter kan zijn. Ik geniet enorm van de duik er zitten wat Steenbolken en gulletjes op het wrak. Na ruim een uur houdt ik het voor gezien.

Het is welles waar geen Zeeland maar gelukkig wel een heerlijke Noordzeeduik.

Wat wil een mens nog meer. Misschien twee duiken, dit gaat helaas niet lukken omdat er een paar mannen zijn die nog andere verplichtingen hebben. Onderweg naar de haven worden we nog uitgenodigd voor een bakje koffie op de VC, deze moeten we helaas ook afslaan met dezelfde reden. Jammer dat het weer voor komend weekend er wat minder uitziet, of toch ook niet, ik heb andere verplichtingen en kan de Noordzee toch niet op. Tja je bent een verslaafde Noordzeewrakduiker of je bent het niet.

 

Groetjes Richard