Logboek

Noordzeevirus: Zon, zee, duiken, vissen en duiken.

Wat is het toch weer heerlijk weer en ik heb gewoon steeds dat liedje in mijn hoofd. Zon, zee, duiken, vissen, duiken, en repeat. Ja ik weet het zelf bedacht maar het gaat er niet meer uit. Alleen heeft Coen afgelopen zaterdag zo'n pijn in zijn rug gekregen dat die al de hele week met pijn thuis moest blijven. Ik kreeg de woensdag een app van Bart dat hij zaterdag wel kon duiken.

Dus heb ik Hugo opgebeld of hij zaterdag uit ging varen. Ja hij wilde wel uitvaren en heeft ons op de lijst gezet. Ik heb mijn andere wrakduik specialty cursisten gevraagd of die ook konden, maar helaas feestjes en andere ongein gooide roet in hun eten. Tja je moet toch prioriteiten stellen. Ook binnen de Northseadivers zijn er weinig die kunnen en varen we met wel 3 man uit. We vertrekken om half zeven uit de haven richting de Victory. Het is geweldig weer en tja ik neurie zon, zee, duiken, vissen, duiken, en repeat. Het is een vlakke zee, met weinig andere schepen. De eerste duik is op de Victory deze is op 5 november 2001 tijdens een hevige storm vergaan. Lange tijd is het schip vermist en in het voorjaar van 2003 wordt Victory weer terug gevonden.

Omdat het Bart zijn tweede wrakduik op de Noordzee zou worden hebben we hem ook het verhaal over dit wrak verteld. Zoals bij elk wrak zit er altijd een verhaal achter iets wat het duiken op de wrakken speciaal maakt. Wanneer we op het wrak aankomen kunnen we er direct in de stroming is er reeds uit. Bart en ik duiken samen het zicht is beduidend beter dan vorige week en hebben toch wel een meter of 4/5 zicht. En er zit enorm veel jonge kabeljauw en steenbolken om het wrak. Je merkt wel dat het wrak langzaam achteruitgaat er komen reeds meerdere gaten in het wrak. Ja er wordt vaak gezegd een schip vergaat twee keer, dit klopt ook wel. Het is spoedig tijd om de opstijging te maken Bart gaat eerst en ik blijf achter en wacht een minuut of zeven tot Hugo komt anders schiet ik de hefballon. Hugo komt inderdaad een minuut of zeven later en ik begin met de opstijging. Hier wachten we op Hugo en ondertussen zitten we heerlijk in de zon. Ook Hugo komt spoedig boven en gaan we richting de makrelen en gaan de hengels uit Hugo vangt de eerste makrelen

en ik volg spoedig het loopt geen storm maar we krijgen de emmer toch vol. Tijdens het makrelen belt Coen of we ook even een puntje willen gaan bekijken. Ook zien we een aantal bruinvissen en ja het wijsje in mijn hoofd gaat maar door: Zon, zee, duiken, vissen, duiken, en repeat. Het puntje van Coen lijkt niks te zijn, misschien nog een keer kijken met de sidescan sonar van de Mac-O. Dus gaan we de tweede duik maken op de Turbo een tanker die is gezonken tijdens een Noordwesterstorm op 9 januari 1908. Het grappige is dat dit schip in tweeën is gebroken en de bemanning dacht dat ze werden gered terwijl ze op het andere deel van hun zinkende schip stapten. Gelukkig is de bemanning wel gered. Ook hier kunnen we direct te water en lijkt het zicht minder als bij de eerste duik. Hugo gaat deze duik niet maken en dus moet ik de ballon schieten na de duik. Bart en ik dalen af en inderdaad het is behoorlijk mistig  op het wrak en het ankerketting zit als origami door het wrak heen en het anker is eerst niet te vinden maar ligt in een halve meter modder. Deze haal ik als eerste omhoog en probeer er een mooie plaats voor te vinden en daarna beginnen we met de duik. Het valt voorbij het anker enigszins mee met het zicht we halen de meter wel. Een stukje hoger op het wrak stroomt het een beetje en na een klein half uurtje vind Bart het wel genoeg en maakt de opstijging. Ondertussen ga ik met het ketting bezig om het vrij te krijgen en daarna schiet ik de boel naar boven en maak ik de opstijging. Tijdens de opstijging raakt mijn lijn vast in de wrakkenreel en ga ik handmatig de lijn om de haspel wikkelen en zo maak ik gecontroleerd de opstijging. Bovenwater aangekomen geeft Bart aan dat hij nu weet wat zijn grens is voor hem bij het wrakduiken en dat hij respect heeft voor hoe wij als Northseadivers de boel aanpakken. Dit vind ik een enorm compliment, hier doe je het toch voor. Een ander vertrouwd een wrakduik kunnen laten maken. Hugo pakt mijn wrakkenreel en zegt zo heb ik het je niet geleerd!

Dat klopt maar als het niet gaat zoals het moet het maar zoals het gaat. Nu is het weer tijd om naar de haven te gaan. Zo ik heb voor morgen ook weer wat te doen de makrelen roken. Heerlijk  Zon, zee, duiken, vissen, duiken, en repeat.

Tot de volgende duik.

Groetjes Richard

Waar is dat heldere water nu?

Zaterdag  7-7-2018 afgesproken om 06.15 uur in de haven, dus wekkertje weer vroeg gezet. Peter zou mij ophalen, dus ik stond op tijd klaar. Na zo’n 45 minuten rijden kwamen we in de Den Helder aan. Richard en Harry waren al gearriveerd. Boot gestart en spullen ingeladen, sluis had ik al opgeroepen die stond klaar. Na de sluis pikte we Jeroen op bij de KNRM steiger, hierna via het Molengat naar buiten. We zouden eerst wat dieper water opzoeken i.v.m. het lage water. Dus koers naar de graanboot. Daar aangekomen zag ik op de sonar nog wel een waas in het water, dus hopen op redelijk zicht. Was even zoeken naar een goed punt voor het anker, maar bij een hoge opsteker gaf ik het sein om te gooien. Het was evengoed weer 25 meter water dus het zou ook geen duik van een uur worden.

Het was heerlijk weer, er stond nog wel een deining van dik een meter, zo niet meer. Maar prima te doen, de een na de ander ging onder, nadat alles onder was kon ik een beetje opruimen. Na 35 minuten kwam de eerste weer terug, ik vroeg hoe het zicht was, 2 meter was het antwoord, niet best. De volgende had het over 3 a 4 meter, dus we houden het op 2,5 meter. Toen de mannen weer boven waren zette ik koers naar de Ninian Patton. Daar moest ik wat plaatjes maken. Daarna naar de Madrid die er vlakbij ligt. Het zicht was hier wel heel slecht, het water was gewoon groen. Wat is er toch aan de hand met de Noordzee?

Om 14.30 uur konden de duikers te water,

dus ging Jeroen als eerste met de rest in het kielzog, alleen Peter bleef boven , die moest nog even inslingeren. Na een klein uurtje waren de duikers weer aan boord en voeren we via het Westgat weer naar Den Helder. Daar meerden we af in de haven om 16.30 uur.

Heerlijke dag.

Coen van de Mac.O

 

Het zicht wordt beter.

2 en 3 juni 2018.

In de loop van de week zag het er goed uit voor het weekend. Dus de mensen benaderd die al een tijdje op de lijst stonden. Dat liep aardig vol, dus met twee boten naar buiten. 6 man op de Red Rover en 5 op de Mac.O. Op de Red Rover zaten de mannen van Duikteam Heerenveen samen met Vincent, Hugo en Leonard.

Op de Mac.O twee man uit België(die hun eerste Noordzeeduik gingen maken)  en een cursist die voor zijn 1e Noordzeeduik ging.

En natuurlijk Richard onze wrakduik instructeur. Er stond wel een golfje maar was goed te doen. Alleen het was een behoorlijk regenachtige dag.

Tijdens het varen was er nog niet zoveel aan de hand, maar toen de boot op het anker lag veranderde de situatie.

De een na de ander ging met het hoofd over de muur.

De een zag nog witter dan de ander, en Jo deed nog harder zijn best, die heeft ervoor gezorgd dat er nu een krab met een bovengebit aan het spelen is. Maar goed de kentering kwam erin en ik gaf het teken dat ze zich om konden kleden. Nu was het voor drie man de eerste keer op een hobbelende boot, dus het had even tijd nodig. Maar om 11.10 uur waren ze overboord. Het zag er aan de oppervlakte goed uit, donker water, dus ik had goede hoop op behoorlijk zicht. Maar het was nog niet super bleek later toen de duikers weer boven waren.

Maar wel te doen. De Red Rover lag even verder op de Stadt Emden, het wrak is groot genoeg om met zijn tweeën te ankeren. Het bleef wel de hele dag zuid westenwind kracht 4. Ook daar was iedereen naar beneden. Maar zoetjes aan kwam het ene hoofd na het andere weer boven. Wij waren iets eerder klaar dan de andere boot, dus gingen we daar even kijken. Leonard kwam als laatste boven met de hefballon. Hierna gingen we beide richting de Noord om voor een tweede duik te gaan met laagwater. Maar bij mij in de boot werd het kotsen weer vrolijk opgepakt. Alleen Jo die knapte redelijk op. Maar Bart en Joost waren er nog niet. Ik had besloten om bij het Westgat te gaan liggen om dan later weer naar zee te gaan. Konden de mannen een beetje bijkomen. Maar toen we daar aankwamen had men het wel gezien en wilden de meesten naar de wal. Dus zette ik koers naar den Helder. De Red Rover ging nog een duik maken op de Turbo. Eenmaal in de haven waren de meesten weer opgeknapt, we namen nog wat te drinken en ik gaf aan de mannen het certificaat voor hun eerste Noordzeeduik.

Van Joost en Jo kreeg ik een mandje met Belgisch bier. Geweldig, Dank.

De Red Rover kwam twee uur later de haven binnen en hebben we nog wat nagepraat, was toch een lekkere Noordzeedag.

Voor de zondag was er niet veel animo. Dus ging ik met de Mac.O en Leonard en Ernst naar zee. Was een prachtige dag met een zonnetje en een vlakke zee. Wat een verschil zeg, ongelofelijk. Ik had nu gehoopt dat de mensen van gisteren het vandaag konden zien hoe mooi onze zee is. Ook wij zetten koers naar de Turbo want de mannen hadden gisteren 10 meter zicht. Dat wilde wij ook weleens zien. Nadat we eerst aan het scannen waren geweest met de sonar gingen we voor anker. Ze konden er gelijk in.

Wat een weertje, heerlijk, er ging steeds meer uit aan kleren. De korte broek bleef aan. Na 75 minuten kwam Ernst weer eens omhoog en 5 minuten later was Leonard er ook met de ballon.

Eerst rustig de boel opruimen, vervolgens gingen we wat wrakken monitoren. We hadden nog een paar puntjes die gescand moesten worden. Rond het puntje van Zuiderhaaks bleven we een beetje hangen, het was tenslotte prachtig weer om te scannen. Om 15.00 uur werd het weer eens tijd om richting Den Helder te varen. Waar wij om 16.00 uur afmeerden.

Heerlijk weekend.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: Windsurfing

Die akelige noordenwind waaide het hele weekend maar het lijkt erop dat er dinsdag toch kan worden uitgevaren. Coen en Leonard namen er speciaal vrij voor, Ernst en ik waren die dag al vrij. We willen om half 6 uitvaren dus ik ben half 4 het bed uitgestapt heerlijk. Bij de afsluitdijk zie ik de molens lekker draaien en richting Noordwest, grr. Ik denk direct we zitten weer op het hobbelpaard. Iedereen is ruim op tijd aanwezig en we vertrekken even voor half 6.

Het plan is om de eerste verkenningsduik op de schoener Mary Emma te maken voor ons NAS 2 onderzoek. Tijdens het varen viel het nog wel mee met de golven, er stond wel een golf van een goede 76 cm. Omdat we geen tijd meer hadden voor de sonar ging het anker er direct uit bij de ketel.

Het anker lag net naast het wrak. Het zicht was een krappe 1 / 1,5meter en wisselde. Ook onderwater golfde het behoorlijk en om stil te liggen was niet makkelijk. Het is een groot wrak ik schat wel een meter of 60 lang, omdat het een verkenningsduik was hebben we nog niks ingemeten. We kwamen veel houten en stalen spanten/balken tegen en onder de hak kwam ik een dikke houten balk tegen met koper beslag erin ( ander wrak?). Ook liggen er vreselijk veel netten op dit wrak. Ik had de Paralenz onderwatercamera mee voor de onderwaterbeelden, zodat we dit later ook kunnen gebruiken voor de schetsen en details te kunnen bekijken. Het zicht is daar niet geweldig voor, zelfs mijn videolamp kan hier niets aan veranderen (maakt het zelfs minder). Wel is het handig dat deze camera ook de diepte registreert. Zo weten we dat het wrak op 10.6 meter diepte ligt en dat de hak tot 6.2meter onder het wateroppervlak ligt. Na een klein uurtje hou ik het voor gezien en maak de opstijging. Boven aangekomen zie ik dat de golfen  ietsjes hoger zijn geworden.

Er beginnen zelfs wat kopjes op te komen. Ernst en Leonard zijn ruim een uur tot ander halfuur onder. Na deze verkennende duik is het wel duidelijk een tweede duik op dit wrak zal hem niet worden. We besluiten om bij het Schulpengat een wrakje te gaan zoeken om op te duiken. We gaan surfend over de golven naar het Schulpengat. Maar alle punten die we daar hebben steekt er niet één voldoende op om op te gaan duiken, alles ligt onder het zand! Op het eind van het besluit willen we de tweede duik op de loodsboot 12 gaan maken. Voor we voor anker gaan maakt Coen er prachtige beelden van met de sonar; ja deze nieuwe sonar maakt echt prachtige plaatjes.

Het zicht lijkt slecht en Ernst slaat deze duik wel over. Voor het zover is genieten we van de oefeningen van het leger met hun schepen waaronder een onderzeeër die voor onze ogen onderwater verdwijnt.

Na een uurtje komt die weer boven en is het voor ons tijd om te water te gaan.

Ik laat de camera boven, hier krijg ik toch wel spijt van. Onderwater kom ik sepiola's tegen en blijven mooi in het licht hangen... het zicht is niet geweldig maar toch genoeg om het wrak te bekijken, het wrak ligt mooi hoog op de bodem. Na een dik half uur vind ik het wel genoeg en klim weer aan boord. Leonard houdt het even wat langer uit, maar ook hij komt weer aan boord. Zo weer even een lekker dagje op zee geweest alleen jammer van die kl... noordenwind hopelijk veranderd deze snel want we hebben nog heel wat te onderzoeken.

Tot de volgende log.

Richard

Noordzeevirus: K..

27-5-2018

Na een paar weken van rust omdat de algenbloei in het water zit. Wilden we het deze zondagmorgen weer proberen en ook twee duiken maken.  Alleen is het vertrek wel verdomde vroeg. Ik moet al om 3 uur rijden omdat we om half 5 willen varen. In de haven aangekomen staat er toch we een windje en Coen kijkt bedenkelijk bij. Zodra we op de Noordzee zijn valt het enorm mee met de golven en we komen mooi op tijd op de plek hier spelen we eerst met de sonar en daarna gaat het anker uit. Nu maken we ons klaar voor de duik en het lijkt behoorlijk vlokkerig in het water. Voor we te water gaan overleggen we even wat we gaan doen. Gaan we het anker ophalen of gaan we het toch duiken. We gaan toch proberen te duiken en ik spring er als eerste in. Het begint vlokkerig en dat wordt steeds erger en beneden de 6 meter is het licht ook weg en moet de lamp echt aan. Dit heeft alleen als effect dat de vlokken mooi belicht worden maar zicht heb ik niet. Ik maak de hefballon aan het anker vast en ga terug via de lijn om te kijken of Ernst al te water is anders bespaar ik hem de moeite. Helaas kom ik hem al vrij snel tegen en we proberen te communiceren dit wil niet echt maar ik begrijp dat Ernst de boel omhoog schiet en inderdaad terwijl ik aan boord ben is de hefballon ook al boven en we halen hem snel binnen en we proberen verder naar buiten of het zicht daar beter is en we daar een duik kunnen gaan maken maar helaas ook hier is het behoorlijk vlokkerig en we besluiten om het niet eens te proberen en gaan onverrichte zake terug naar de haven. Ook begint er een golfje te komen dus helaas geen twee duiken en we zijn ook weer mooi op tijd terug in de haven. Hier kijken we nog even onder de een boot naar een zink anode en daarna ga ik terug naar Joure om te gaan oefenen met een cursist omdat het toch nog vroeg genoeg is.

Hopelijk is het komende zaterdag beter met het zicht omdat de beide boten inmiddels al vol gepland zijn.

Ik kijk er nu alweer naar uit.

Groetjes,

Richard